இந்த போட்டோவியல் படம், ஒரு வாடிக்கையாளர் அழகிய வாசியுடன் எங்கள் கடைக்கு வந்த தருணத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. வாசியின் பழுது உள்ள பெட்டியும் மர்மமான வாசனையும் இருந்தாலும், ரசீது தேவை என்பதை கடையின் கொள்கை அவர் எதிர்கொள்கின்றார். விற்பனைத் துறையில் பலர் சந்திக்கும் தொடர்புடைய தருணம்!
நம்ம ஊரு கடைகள்ல வேலை பார்த்தவர்களுக்கு தெரியுமா அந்த ‘ரசீது இல்லாம திரும்பப்பெறும்’ வாடிக்கையாளர்கள் எப்படி இருக்காங்கன்னு? ஒரு பொருளை எங்க வாங்கினாங்கன்னு அவர்களுக்கே தெரியாது, ஆனா கடை ஊழியர் கேக்குறதுக்கு கோபமா பேசுவாங்க! இதுக்கு தான், “தாலி கட்டுனவர் யாரு?”ன்னு கேட்டா “நான்தான்!”ன்னு சொல்லுற மாதிரி.
இன்னிக்கி நம்ம பாக்கப்போற கதை, அமெரிக்காவில உள்ள ஒரு சின்ன boutique (அதாவது நம்ம ஊரு fancy கடை மாதிரி) ல நடந்த ஒரு சம்பவம். அந்த ஊழியர் சொல்றதை கேட்டா, நம்ம ஊரு செட்டிநாடு கடைல நடந்த மாதிரி தான் இருக்கு!
தெளிவற்ற ஆதரவு கோரிக்கைகளை திறமையாக சமாளிக்கும் 18 வயதான சேவைக் கேள்வி நிபுணரின் சினிமா ரீதியான காட்சியகம்.
“நம்ம ஊர் அலுவலக சேவை மையத்தில” நடந்த ஒரு காமெடி சம்பவம் – இது நம்ம எல்லாருக்கும் நடக்கக் கூடியது! நம்மளோட வேலை ஸ்ட்ரெஸ் குறைக்க, இதையும் ஒரு வாட்டி படிச்சு சிரிங்க!
ஒருத்தர், புது வேலைக்கு போய் கம்ப்யூட்டர் டெஸ்க் ஜாப் பண்ண ஆரம்பிச்சாராம். வயசு பத்தொன்பதுதான்! ஆனா தன்னோட புத்திசாலித்தனத்துக்கும், வாய்க்கு மட்டும் கம்ப்யூட்டர் போலவே வேகமா பதில் சொல்வதுவும் பெயர். அப்படியே ஒரு நாள் அவருக்கு ஒரு டிக்கெட் வந்துச்சாம்...
5 ஆண்டுகள் கழித்து, ஒரு பணியாளர் கிறிஸ்துமஸ் பரிசை மகிழ்ச்சியுடன் திறக்கிறார்; நிறுவன பரிசுகளைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு மற்றும் கலந்த உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
அலுவலகம் என்றாலே ஏதோ ஒரு சலனமும், சலிப்பும் கலந்து இருக்கும் என்று நமக்குத் தெரியும். ஆனா, சில நேரம் அந்த "சின்ன சின்ன" அலுவலக நியாயங்கள் நம்மை பேராசையோடு சிரிக்க வைக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு கதைதான் இன்று உங்களுக்காக!
நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில், தீபாவளி, பொங்கல் வந்தா, ஊழியர்கள் கையில பாக்கெட், ஸ்வீட் பாக்ஸ், சில சமயம் அஞ்சல் நிறுவனத்து டார்மூட் பாக்கெட் கூட வந்து சேரும். பெரிய பொறுப்புள்ளவர்கள் வந்தா, "வாழ்த்துக்கள்" சொல்லி, வாழ்த்து அட்டை கொடுத்து, சிரிப்பும், கைகுலுக்கலும் போடுவாங்க. ஆனா, இதெல்லாம் மேசைமீது தான் – உண்மையில் அந்த பரிசு எப்போ வருமோ தெரியல!
பெரியவர்கள் சொல்வது போல, “பிடிவாதம் பிடிக்கிறோம் என்று நினைத்து, நமக்கு தான் தீங்கு செய்து கொள்வோம்” என்பதற்கே இந்தக் கதை ஒரு ஜூதா உதாரணம். நம்ம தமிழ்நாட்டில் வேலை செய்யும் இடங்களில், “அவங்க மட்டும் ஏன் சலுகை?” என்ற ஞானம் அடிக்கடி கேட்கும். ஆனா இந்த கதையின் நாயகன் பிடிவாதத்தோடு, வேற லெவலில் செஞ்சிருக்கார்!
இந்த புகைப்படம் உண்மையான காட்சியைக் காட்டுகிறது, சமையல் பள்ளி மாணவர் விதிகளை சீக்கிரமாகப் பின்பற்றுவதோடு, அவருடைய தனித்துவமான உணர்வையும் வெளிப்படுத்துகிறார். சமைக்கும் உலகில், படைப்பாற்றலும் விதிமுறைகளும் மோதும் அனுபவங்களைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்!
உங்க வீட்டில் ஒரு பாட்டி, "சாப்பாடு உப்பு குறையா இருக்கு!"ன்னு சொன்னா, அடுத்த வருஷமா உங்க அம்மா உப்பால சாப்பாடு துப்புற மாதிரி இருக்கு இல்லையா? சமையலில் உப்பு அளவு எப்பவும் ஒரு பெரிய விவாதம் தான்! ஆனா, இது மட்டும் இல்லாம, சும்மா ஒரு கல்லூரி ஆசிரியை, “நீ நினைக்கிற அளவுக்கு மேல உப்பு போடு!”ன்னு சொன்னா என்ன ஆகும்?
மளிகை கடையின் குழப்பத்தின்மீது, நமது கதாபாத்திரம் ஆன்லைன் ஆர்டர்களின் சிக்கல்களை மற்றும் "கரன்" போன்ற நினைவுகூரும் வாடிக்கையாளர்களைப் பயணம் செய்கிறது. இந்த புகைப்படம் விற்பனை உலகில் உள்ள அந்த தனிப்பட்ட தருணங்களை நமக்கு உணர்த்துகிறது, சிலருக்கு அமைதியாக இருப்பது சிறந்த உத்தியாக இருக்கலாம்.
நம்ம ஊர்லோ, கடைக்கடையிலேயும் “வாடிக்கையாளர் ராஜா”ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா, சிலர் அந்த ராஜா என்னும் பதவியை துஷ்பிரயோகம் பண்ணி, கடை ஊழியர்களை ஓயாமல் சிதறடிப்பாங்க. இந்த மாதிரி ஒருத்தரை எப்படி ஒரு ஊழியர் சும்மா இல்லாம, நழுவி நிற்காமல், அழகா பழி வாங்கினார் – அதனால்தான் நம்ம கதை!
2020-ம் ஆண்டு, உலகமே தலைகீழாயிருந்த COVID காலம். மக்கள் நிம்மதியா கடைக்குப் போய் வாங்க முடியாத சிக்கல். ஆனா, நம்ம கதையின் நாயகி – பெயர் “Karen”! (அவங்க பேரும் அதே!) – எல்லாம் சும்மா இல்ல. எல்லா வரவிலும், "மேனேஜரை பார்க்கணும்" என்கிற அந்த ஸ்டைல் முடி, ஒரு வித்யாசமான ஆட்டம்!
அவங்க ஆன்லைன் ஆர்டர் எடுத்தா, எந்தப் பொருளும் சரியா இருக்காது. கொஞ்சம் பழசா இருந்தாலும், பாட்டிலில் சிறுசிறு கோடு இருந்தாலும் – உடனே புகார். வேலை பார்க்கும் ஊழியர் மனசு புண்பட்டு போற அளவுக்கு பேசுவாங்க. உங்களுக்குத் தெரியும், நம்ம ஊரிலேயும், “மாசு காசு இல்லாதவங்க தான் அதிகம் பேசுவாங்க”, அப்படியே!
இந்த அனிமேஷன் பாணி வரைபடத்தில், ஒரு உதவி மைய ஊழியர், குழப்பத்தில் உள்ள அழைப்பாளரை எவ்வாறு அமைதியாக பேசிக்கொண்டு, எல்லாவற்றையும் நல்ல அனுபவமாக மாற்றுகிறார் என்பதை காணலாம். இந்த காட்சி, தொழில்நுட்ப ஆதரவில் பராமரிப்பு மற்றும் சிக்கல்களை தீர்ப்பதற்கான உணர்வைப் பிரதிபலிக்கிறது.
“அண்ணே, இந்த கம்ப்யூட்டரை உடைச்சு போடணும் போல இருக்கு!”
இப்படி ஒரு அழைப்பை உங்கள் வேலை நேரத்தில் எதிர்பார்க்கிறீர்களா? நம் ஊர் அலுவலகங்களில், “மறுபடியும் உங்க சிஸ்டம் வேலைக்குப் போறதில்ல…” என்ற கத்தல் எங்கேயும் கடந்து வந்திருக்கும். இந்தக் கதையில், அமெரிக்கா போன்று பெரிய காப்பீட்டு நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்த ஒரு உதவித்துறை ஊழியரின் அனுபவம், நம்ம ஊர் அலுவலக சூழலில் அருமையாக பொருந்தும்.
பல மாநிலங்களில் ஒரே பெயருள்ள நகரங்களை வழிநடத்தும் சவால்களை வெளிப்படுத்தும் புகைப்பட மேலோட்டம். இந்த படம், அப்படி உள்ள நகரங்களில் வேலை செய்யும் போது ஏற்படும் குழப்பங்கள் மற்றும் ஆச்சரியங்களைப் பற்றிய கதைக்கு துவக்கம் அளிக்கிறது.
நம்ம ஊர் பேரும், பக்கத்து ஊர் பேரும் ஒரே மாதிரி இருந்தா என்ன ஆகும்? குப்பை கிடைக்கும் இடத்தில் தங்குமோ, கும்பிடும் கோவிலுக்கு போயிடுவோமோ தெரியல! இதிருக்கா அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் பணியாளருக்கு நேர்ந்த காமெடி அனுபவம் – படிச்சீங்கன்னா நம்ம ஊர்களில் நடக்கிற கதைகளை ஞாபகம் வரும்னு உறுதி!
ஏற்கனவே நீங்க கேட்டிருப்பீங்க, இந்தியாவில மட்டும் இல்ல, அமெரிக்காவிலும் பல ஊர்களுக்கு ஒரே பெயர் தான். நம்ம ஊர் “சேலம்” மாதிரி, அமெரிக்காவுல “வாஷிங்டன்”, “ஃபெயர்ஃபீல்ட்” மாதிரி பல மாநிலங்களிலும் இருக்கு. அந்த மாதிரி ஒரு நகரத்தில் இரவு வேலை பார்க்கும் ஹோட்டல் ஊழியர் ஒருவரது அனுபவம் தான் இது.
இந்த புகைப்படம் கனடாவின் பிரபல பிஸ்ஸா கடையினுள் கல்லூரி மாணவர்கள் சுறுசுறுப்பாக பிஸ்ஸா தயாரிக்கும் காட்சியைக் காட்டுகிறது. நான் அங்கே வேலை செய்த அனுபவம் மற்றும் இரண்டு நாட்களில் நிகழ்ந்த மறக்க முடியாத தருணங்களை விவரிக்கிறது.
"நான் பத்தாம் வகுப்பு முடிச்சதும், பக்கத்து கம்பெனியில் வேலைக்கு போறதா, இல்ல வெளியூர்ல படிக்கப் போறதா"ன்னு அப்பா-அம்மா எப்படிச் சொல்வாங்கோ, அதே மாதிரி தான் நம்ம கதாநாயகியோட வாழ்க்கை. கெனடாவில் ‘nut’னு ஒன்னு ஒழுங்கா ஒலிக்கும் ஒரு பீட்சா கடையில், பதினைந்து வயசுலவே சமையலறை வேலைக்காரியா சேர்ந்தா. இப்போ தமிழ்நாட்டுல பீட்சா கடைன்னா Pizza Hut, Domino's எல்லாம் நமக்கு தெரியும். ஆனா, அங்கும் அதே மாதிரி பெரிய பிராண்ட்!
அந்தக் கடை மேலாளர்கள் யார் தெரியுமா? கல்லூரி முடிச்சு, தாம்பத்ய வாழ்க்கை தொடங்காத, இன்னும் சிறிது பருவம் இருக்கும் பசங்க. பெரிய தொழிலதிபர்னு நினைச்சு, "நாம தான் இங்க ராஜா!"னு நடந்துகிட்டிருந்தாங்க. நம்ம கதாநாயகி மட்டும் தான் இல்ல, அவங்கோட நண்பன் ஸ்காட் கூட சமையல் வேலைக்காரர்.
சாதாரண வேலையா இருந்தா பரவாயில்ல, "மாவு செய்யவும் கற்றுக்கோ"ன்னு கட்டாயப்படுத்தினாங்க. அந்த மாவு வேலைன்னு சொன்னாலே, சனிக்கிழமை காலை 6 மணிக்கே கடைக்கு வந்துச்சு, மதியம் வரை சும்மா உழைச்சு, அப்புறம் தான் ஓய்வு. "மாதம் ஒரே ஒரு சனிக்கிழமை மட்டும் தான்"னு மேலாளர்கள் வாக்குறுதி குடுத்தாங்க. நம்பி விட்டாங்க. இரண்டு வாரத்துக்குள்ள, முழு வாரமும் – சனிக்கிழமை அவங்க, ஞாயிறு ஸ்காட் – எப்போதும் மாவு வேலை.
மனச்சோர்வின் ஒரு நொடியில், அவர் தனது முன்னாள் மீது சட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கையை எடுத்துக் கொண்டுள்ளார். இந்த சித்திரவியல் படத்தில், அவர் அநியாயமான சூழ்நிலைக்கு எதிராக உறுதியுடன் நிற்கும் போது, கோபம் மற்றும் அதிகாரத்தை உணர்த்தும் உணர்வுகள் பிரதிபலிக்கின்றன, கடுமையான பிரேக்கப்பின் பின் சிகிச்சையின் சவால்களைத் தெரிவித்துப் பார்க்கின்றது.
நம்ம ஊருல பொண்ணுங்க கண்ணீரோடு கை விட்டாலும், மனசுக்குள்ள ஒரு வரம்பு வரைக்கும் பொறுத்துக்கிட்டு, ஆனா ஒருவேளை அந்த வரம்பு கடந்து விட்டா… அது பிறந்த புலி போல பழிவாங்கறாங்க! இந்தக் கதையும் அப்படித்தான். நம்ம ரெட்டிட்டில் வந்த ஒரு அமெரிக்கப் பெண்ணோட சில்லறை பழிவாங்கல் கதை – ஆனா, நம்ம தமிழ்ல, நம்ம தான் நேரில் பார்த்த மாதிரி சொல்லப்போறேன்.
பதினெழு வயசுல தொடங்கிய காதல்! 14 வருஷம் வாழ்ந்து, மனசால கூட்டு வைச்சு இருந்த காதலன், ரெண்டு வருஷம் ஏமாற்றி, வேற யாரையோ லவ் பண்ணிட்டு, நம்ம ஹீரோயினை விட்டு போயிட்டாராம். இதுக்கு மேல என்ன வேணும்? மனசு முற்றிலும் உடைஞ்சு போயிருக்கும். நம்ம ஹீரோயின் சொல்றாங்க, "ஒரு மாதமா அங்கிருந்து தாங்க முடியாம கஷ்டப்பட்டேன், ஆனா ஏற்கனவே மனசுக்குள்ள கொஞ்சம் கோபமும், சின்னச்சின்ன பழிவாங்கும் ஆசையும் வந்து போயிட்டு இருந்துச்சு!"
