பேருநகரத்தில் ஒரு ஓட்டலில் வேலை செய்துகொண்டு இருந்தேன். ராத்திரி 12 மணிக்கு நெருங்கி வந்தது. ஓட்டல் முழுக்க கூட்டம் – பக்கத்துல பிரபல கச்சேரி நடந்ததால், எல்லாம் நிறைவாயிற்று. அதுவும் நம்ம ஓட்டலில் வாலேட் பார்க்கிங் தான், அதுவும் மூன்றாம் தரப்பு சேவை. காருக்கே இடம் இல்லாம, கூட்டம் கட்டிக்கிடந்தது. அப்படியே நான் வீட்டுக்கு போகக் காத்திருந்த நேரம், கதையை புரட்டிவிட்டார் ஒரு "அசத்தலான" வாடிக்கையாளர்!
"ஏங்க, ஹோட்டல்களில் வேலை செய்யுறது சும்மா காமெடி ஃபிலிம் மாதிரி தான்!" – அப்படின்னு யாராவது சொன்னா, இந்தக் கதையைப் படிக்க சொல்றேன். நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் பணியாளர்னா, வாடிக்கையாளர்களோட கோபம், திடீர் ரத்து, பில்ஸ், சின்ன சின்ன ரகளைங்க – இதெல்லாம் சாதாரணம். ஆனா அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம், நீங்க கேள்விப்பட்டதில்லாத அளவுக்கு அதிர்ச்சி, பரிதாபம், மனநிறைவு கலந்தது!
ஒரு நடுத்தர ஹோட்டலில், முன்னணி பணியாளராக வேலை பார்த்திருந்த u/Other-Cantaloupe4765 அவர்களின் அனுபவம் இது. ஜோவ்னு ஒருத்தர் – ஹோட்டலில் ஓராண்டுக்கு மேலா தங்கி வேலை பார்த்துட்டிருந்தவரு. ஒரு இரவு, அவர் எடுத்த முடிவுகள், அந்த ஹோட்டல் குழுவோட வாழ்க்கை முழுக்க மறக்க முடியாத நினைவாக மாறிடும் என்று யாருக்கும் தெரியாது.
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊர்ல எல்லாரும் எப்போதுமே "சிரிச்சு பேசணும்", "விருந்து முகத்தோட இருப்பது நல்லது"ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா சில சமயங்களில், இந்த சிரிப்பும் ஒரு கொடுமையா மாறும்! இதோ, அமெரிக்கா மாதிரி வெளிநாடுகளில் நடந்த ஒரு நகைச்சுவையான சம்பவத்தை, நம்ம தமிழ்ச் சூழலுக்கு பொருத்திகிட்டு, உங்களுக்காக கொண்டு வந்திருக்கேன்.
"டிஎச்எல் டெலிவரி வந்துட்டாங்கன்னா, சும்மா ஒட்டும் வாசல் வர போறதில்ல, இருக்கு ஒரு கதை!" – இப்படி நம்ம ஊர் ஆத்தா சொன்ன மாதிரி, இன்று உங்க கையில் ஒரு அமெரிக்கர் அனுபவம் தான். ஆனா நம்ம தமிழில், நம்ம வாழ்கையில் நடந்த மாதிரி சொல்றேன், தயங்கி கேளுங்கள்!
ஒரு பெரிய நகரத்தில், உயரமான அபார்ட்மெண்ட்டில் ஒருத்தர் – அவரு தம்பதியர். பொண்ணு, சமீபத்தில் மனசு சரியில்லாம, சுறுசுறுப்பில்லாம போயிட்டாங்க. அவருக்கு விருப்பமான ஒரு புது உடை வாங்கி, டிஎச்எல் மூலம் டெலிவரி வர ஆரம்பிச்சாங்க. சும்மா சர்க்கரைப்பானம் மாதிரி காத்திருந்தாங்க.
பாருங்க, டெலிவரி டைம் – மாலை 1 மணி முதல் 3 மணிக்குள்ள. அப்புறம், நம்ம ஹீரோ 12.30க்கு ஷவர் போயிட்டாரு. டைமிங்க்கே, 12.40க்கு டெலிவரி டிரைவர் வந்துவிட்டாரு! ஹீரோ குளிர்ந்த பானியுடன், பதறி, பைரோப் போட்டு, வாசலில் காத்திருக்கிறார். "சார், சீக்கிரம் வாங்க, கையெழுத்து போட்டுட்டு, ஷவரை முடிச்சிடனும்!" – நம்ம மனசில் ஓடுறது.
ஆனா, சார்... வாசலில் யாரும் வரவே இல்ல. பத்து நிமிஷம் காத்திருந்தாலும், சத்தம் கிடையாது. அடுத்த நிமிஷம், போனில் மெசேஜ்: "வீட்டில் யாரும் இல்ல, டெலிவரி முடியவில்லை." சாமி! பசி, கோபம், கலப்பை எல்லாம் சேர்ந்து ரகசியம் போல வந்து நிக்குது. கீழே ஓடிப் போனாரு, டிரக் போயிட்டது!
அந்த மொக்கையில, கஸ்டமர் கேர் அழைத்தார். நல்லவங்க பேசினாங்க, வேற வழி இல்ல, மறுநாள் மட்டும் பக்கத்து வீட்டாரிடம் கொடுக்கும் வாய்ப்பு இருக்கு.
“இந்த வீட்டில் சும்மா இருக்க முடியாதா?” என்ற கேள்வி, பல குடும்பங்களில் தினமும் கேட்கக்கூடிய ஒன்று! குறிப்பாக, சின்ன பிள்ளைகள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் வீடுகளில், தினமும் ஒரு கலாட்டா ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அந்தக் கதையில்தான் நாமும் இன்று பயணம் செய்யப் போகிறோம்.
நம்ம ஊரு வீடுகளில் போலவே, வெளியிலிருந்து வேலை முடிச்சு வந்து வீட்டுக்குள் அடியெடுத்து வைத்தவுடன், வாசலில் வைக்கப்பட்ட சைக்கிள்கள், சப்பாத்தி மேசையில் தூக்கி போட்ட school bag, பாட்டி வெயிலில் போடச் சொன்ன school shoes – எல்லாமே ஒரு வாடிக்கையான காட்சி. ஆனா, எப்போதும் போல் தாங்க முடியாத சமயத்தில், நம் கதையின் நாயகன் ஒரு ‘கில்லாடி’ தீர்வு எடுத்தார்!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் வாழ்க்கை என்றால், விடுமுறை, விருந்தினர், அருமையான சாப்பாடு, அதுவும் மாற்றம் இல்லாத யூனிபாரத்தோடு வேலை பார்க்கும் ஊழியர்கள் – எல்லாம் தான் ஞாபகம் வரும். ஆனா, யாராவது ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன்லயே யூனிபாரம் திருடுவாங்கன்னு நினைச்சீங்களா? இதே மாதிரி ஒரு "ஹாலிவுட்" ஸ்டைல் சம்பவத்தோட கதையை, நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்தோடு சேர்த்து, இங்கே பாக்கலாம்!
ஒரு ஓட்டலில் வேலை பார்த்தாலே போதும் – நாட்களுக்கு நாட்கள் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள், நமக்கு தெரியாத கலைஞர்களின் நாடகங்கள், மற்றும் சில சமயங்களில் "ஓர் இரவு பஜார்" மாதிரி இரவு முழுக்க கலகலப்பான காட்சிகள்! இன்று நம்முடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் இந்த கதை, அமெரிக்காவின் ஒரு ஓட்டலில் நடந்த வாடிக்கையாளர் சண்டை, போலீஸ் அழைப்பு, ஸ்விங் லாக் வெட்டி வீழ்த்தும் ஓட்டல் உரிமையாளர்… எல்லாமே பூரண திரில்லர்!
அந்த ஓட்டல் பணியாளரின் அனுபவம், நம்ம ஊருக்காரர்களுக்கு கூட நிச்சயம் ரொம்ப சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். நண்பர்களே, ஓட்டல் வேலை என்பதே ஒரு சினிமா தான்!
"அண்ணா, இரண்டு அடி நடந்து வா!" — இது நம்ம ஊரில் எங்கும் கேட்கும் வழக்கமான வசனம். ஆனா, நம்மள மாதிரி கணக்கில் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட் ஆனவர்கள், "அடி, சென்டிமீட்டர், இன்ச், கிலோ" எல்லாத்தையும் கலந்துச்சுன்னா குழப்பம்தானே? இப்படி ஒரு கலாட்டா தான் ஐர்லாண்டில் நடந்திருக்குது — அதுவும் ரெஹாபிலிட்டேஷனில்!
"எங்க ஊரில் சொல்வாங்க, 'விருந்தினரை தேவனாகப் போற்ற வேண்டும்'னு. ஆனா, அந்த விருந்தினர் நம்ம வீட்டுக்கு வரும்போது எல்லா எல்லைக்கும் மீறினா மட்டும், நம்ம பாதுகாப்பை முதலில் நினைக்கணும். இந்தக் கதை, வெளிநாட்டிலே நடந்தாலும், நம்ம ஊர் வேலைவாய்ப்புகளில் நடக்கும் சில சர்ச்சைகளை நினைவூட்டும் வகையில் இருக்கு!"
ஒரு ஹோட்டலில், எல்லா ஊழியர்களும் கூட்டாக வேலை பார்த்து, வாடிக்கையாளர்களுக்கு நல்ல சேவை கொடுக்க முயற்சிச்சிட்டிருந்தாங்க. ஆனா, அங்க ஓர் விருந்தினர், எல்லா எல்லையும் மீறி, பெண்கள் ஊழியர்களை தொடர்ந்து தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பிச்சாராம். அந்த ஹோட்டல் பணிப்பெண் – அனுபவம் அதிகம் உள்ளவர், பல பிரச்சனைகளை தாங்கியவர் – ஆனாலும், இவங்க முகத்தில் அந்த பயமும், மன அழுத்தமும் தெளிவா தெரிஞ்சது.
குளிர்காலம் வந்தா, ஹோட்டல்கள் கலகலப்பாக இருக்கும். வேலைக்காக வர்ற வாடிக்கையாளர்கள் ஓரங்கில்; மற்றொரு பக்கம், சுற்றுலாப் பயணிகள், குடும்பம், குழந்தைகள், பண்டிகை கொண்டாட்டம் என ஜொலிக்கிறார்கள். ஆனா, அந்த சந்தோஷ கூட்டத்தில் சிலர் மட்டும் தான் – “நான் தான் விதி, என் ஆசைக்கு எல்லாம் சட்டமா?” என்று நடக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள். நம்ம ஊர்ல கூட சாப்பாடுக்கு வெளியில் சாம்பார் கொண்டு வரலானாலும், அமெரிக்க ஹோட்டல் பாரில் பாட்டி வாசலில் பாட்டில் எடுத்துக்கிட்டு வந்தாலோ?