“நம்ம ஊரு விளையாட்டு போட்டியில் சுவாரசியம் இருந்தாலும், போட்டிக்காக அகில இந்தியம் சுற்றி வரும் பெற்றோர்கள் மட்டும் தான் இப்படி நடக்கிறார்கள் என்று நினைச்சேன். ஆனா அமெரிக்காவில் ஒரு இரவு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த சம்பவம் கேட்டா, நம் ஊரு கிரிக்கெட் தாத்தா கூட சும்மா போய்டுவார்!”
நமக்கு வேலைக்காக இன்டர்வியூக்கு போனது என்றாலே, கலர்ஃபுல் ஷர்ட், நறுமணி வாசனை, "நான் உங்களை மாதிரி வேலை செய்ய ரெடி" என்று ஒரு புன்னகை – இதுதான் பொதுவாக இருக்கும். ஆனா, இந்த இன்டர்வியூ ஒரு சாதாரணமானது கிடையாது. ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த இந்த சம்பவம் நம்மை சிரிப்பில் உருக்கி விடும். தமிழ் நாட்டில் "ஓர் இன்டர்வியூக்கு போனோம், ஒரு சினிமா பார்த்த மாதிரி வந்தனோம்" என்பதற்கு பக்கா உதாரணம் இது தான்.
கடையில் வரிசை நின்று வாங்கும் அனுபவம் நம்மில் பலருக்குமே இருக்கும். சில நேரம், நம்மைப்போல் பொறுமையாகக் காத்திருப்பவர்களை மீறி, "நான் தான் முதலில்" என்று ஓடிவரும் வேலைகள், அல்லது 'வாழ்க்கை வேகமானவர்களுக்குத்தான்' போல நடக்கும் சம்பவங்கள், நம்மை சுறுசுறுப்போடு கிண்டல் செய்ய வைக்கும். இன்று சொல்லப்போகும் கதை, அப்படிப்பட்ட ஒரு கடை வரிசை சம்பவம் தான்.
பொறுமை என்பது எப்போது வேண்டுமானாலும் அழகும், ஆனா சில சமயம் அந்த பொறுமையையும் சீருடைக்கும் 'சிறிய பழி' ஒன்று, எல்லோருக்கும் ஒரு சிரிப்பு தரக்கூடியது. அந்த வகையில், இந்தக் கதையின் நாயகனும், ஒரு பழி வாங்கும் சந்தர்ப்பத்தையும் மிக சிறப்பாகப் பயன்படுத்தி உள்ளார்!
நம்ம ஊர் கல்யாணம் என்றாலே கலாட்டா குறையாது. ஆனா, கல்யாணத்துக்காக ஓட்டலில் 10 அறைகள் புக் பண்ணினாங்கன்னா, அது ஓட்டல் ஊழியருக்கு ஒரு பெரிய சவால்தான்! இந்த கதையில், அப்படி ஒரு ‘சூப்பர்’ வாடிக்கையாளர் வந்தார் – அவர் சொல்வது எல்லாமே, "இது என் தப்பா இல்ல!"
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு, "விருந்தாளி வந்த வீட்டில் பண்டிகை போல." ஆனா, இந்த ஹோட்டலில் வேற மாதிரி தான் நடந்துச்சு! விருந்தாளிகள் எல்லாம் பக்கத்துக்கு, ஒரு சிறிய நாயி தான் ஹோட்டல் முழுக்க ரஜினி மாதிரி நடந்து, எல்லாரையும் ஆட்டிப் போட்டுச்சு. இதோ, அந்த பெல்லாவின் கதை, உங்களுக்கு ஒரு இனிய புன்னகையை வரவழைக்க.
நம்ம ஊருலயும், ‘நண்பன் என்றால் நம்பிக்கையோடு இரு’ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா, சில சமயம் நம்ம நம்பிக்கை நம்மையே ஏமாற்றிடும். வேலைக்கு போன இடம், வீட்டில் தங்கிய நண்பர்கள், டாட்டூ-வைச்சு பாசம் காட்டுறது – எல்லாம் கலந்த கலக்கல் கதை தான் இது. இப்படி ஒரு பாச வெறி நட்பு, பின்பு அதில் நடந்த துரோகம், அதற்கான ‘petty revenge’ – இதோ உங்களுக்காக!
நம்ம ஊர் சாலையிலே இரவு நேரம் டீ கடைக்குள்ள கூட்டம் மாதிரி McDonald's-க்கு போற நேரம் கார் வரிசை! அந்த சந்ததிலே ஒரு நபர், நிதானமா ஓடுறார். எதிர் போன காரை குறைக்காம, கொஞ்சம் காத்துக்கிட்டு போறார். ஆனா, பின்னாடி வந்தவர், "நான் McDonald's-க்கு உடனே போகணும்!"ன்னு, சின்ன சின்ன கார்களை கடந்து, ரோட்டையே கடந்து, முன்னாடி போய்ட்டாங்க! அந்த கார் ஓட்டும் அம்மாவுக்கு McDonald's கிடையாதுன்னா உயிரே போயிடுமோன்னு தோனிச்சு!
ஒரு ஓட்டலில் முன்பக்க பணியாளராக இரவு நேரத்தில் வேலை பார்த்து பார்த்து, வாழ்க்கை என்னைப் போல் சவால்களையும் சிரிப்பையும் தந்து விட்டது. நம்ம ஊர் கட்டிலில் படுத்து சும்மா கதைக்கிறபோ கூட இப்படி கதைகள் கிடையாது! அப்படியே ஒரு "மைக்" என்பவர் வந்தாரு – அவருக்காகவே இந்த பதிவு.
நம்ம ஆளோட வாழ்க்கையில பல பேரு தன்னோட குடும்பத்துடன் நல்ல உறவு வைக்க முடியாம வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாங்க. காரணம் – மன அழுத்தம், அன்பில்லாத நடத்தை, அல்லது நேரடியாக சொல்லப் போனால், குடும்பத்தினர் தரும் தொந்தரவு! இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில் நம்ம கதாநாயகி ஒருத்தி, ஒரு இரவில் வெளியே போய், சும்மா ஒரு புது பழிவாங்கும் ஐடியா பண்ணி இருக்காங்க. இதே கதை தான் இப்போ ரெடிட்-ல வைரலாயிட்டு இருக்கு!
"அண்ணா, நான் ஹோட்டலுக்கு பத்தடி வர்றேன்... ரூம் ரெடி பண்ணிடுங்க!" – நம்ம ஊரு தங்கும் விடுதிகளில் இருந்தால் இப்படி கேட்பது அவ்வளவு சாதாரணம் இல்லை. ஆனா, அமெரிக்கா மாதிரி நாட்களில், ‘early check-in’ என்கிற ஒற்றை வார்த்தை முன்னிலைப்படுத்தி வாடிக்கையாளர்கள் எவ்வளவு உரிமையோடு, உரிமையாய்ப் பேசுகிறார்கள் என்று கேட்டால் நம்மை கலகலப்பாகவும், சிரிப்பாகவும், கவலையோடவும் ஆக்கிவிடும்!
இன்றைய அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் (Front Desk Agent) அனுபவம் நம்மை அந்த உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. “என் வாழ்க்கையில் ஒருமுறையும் எனக்கு முன்னோடி செக்-இன் கிடைக்காதது இல்லை!” என்று வாடிக்கையாளர் சொன்னதும், அந்த பணியாளருக்கு வந்த ஆசை – “சரி அம்மா, ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் ஒரு முதல் முறை இருக்கும் இல்லையா?” என்று கேட்கணும் போல! ஆனா, நாகரிகத்தால் அடக்கிக்கொண்டார்.