நமக்கு எல்லாம் தெரியும், அலுவலகம், படை, பள்ளி... எங்கேயும் மனித உறவுகள் சிக்கலாகத்தான் இருக்கும். "ஒருத்தர் விட போனால் வாழ்நாள் சாந்தி!" என்று நினைக்கும் தருணம் நம் வாழ்வில் யாருக்கும் வந்திருக்கும். ஆனா அந்த 'ஒருத்தர்' நம்மை வெளியே போகவேண்டும் என்று ஆசைப்படும்போது, நாமே அங்கேயே நிமிர்ந்து நின்று, அவங்க முகத்தில் விழும் ஏமாற்றத்தை ரசிப்பதில் உள்ள சந்தோஷத்தை சொல்வதற்கே வார்த்தைகள் போதாது!
"விமானம் ரத்து ஆகும்" என்ற ஒரு செய்தி கேட்டாலே, நம்ம ஊர் மக்கள் 'கையில இருக்குற டிக்கெட் போனதா, என் பிளான் சேஞ்சா' என்று நெஞ்சு துடிக்கும். ஆனா, அந்த தருணத்தில் தான் உண்மையான மனிதர்கள் யார், வித்தியாசமானவர்கள் யார் என்பதும் தெரிய வருகிறது! அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு விமான நிலைய அனுபவத்தை, நம்ம ஊர் பாணியில் சொல்ல வந்திருக்கேன். ஒரு பக்கத்தில், பயணிகள் 'என் விடுமுறை போச்சே'னு தலையைக் கசக்க, மறுபக்கத்தில் பணியாளர்கள் 'இந்த கூட்டத்தை எப்படி சமாளிக்க?'ன்னு தலையைக் கசக்குறாங்க.
இதோ அந்த கதையை வாசிக்க ஆரம்பிங்க... நம்ம ஊர் ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல டிக்கெட் தள்ளு கூட்டத்தோட கலாச்சாரம், இங்க விமான நிலையத்திலே!
எங்க ஊரில் ஹோட்டல் வேலைப் போடுறவர் ஒருவர், சமீபத்தில் ஒரு பெரிய சிக்கலில் தலையாயிருக்கிறார். இந்தக் கதையை கேட்டதும், நம்ம ஊர் டீக்கடையில் சாப்பாடு போடுற பையன், “அண்ணே, இதுக்கு என்ன பண்ணலாம்னு கூட தெரியலை!” என்று கேக்குற மாதிரி தான் இருக்கிறது.
ஒரு குடும்பம் — இரண்டு பசங்க, இருவருமே 6 வயசுக்கு மேல இருக்க மாட்டாங்க, ஒருத்தர் autism-ஐ கொண்டிருக்கலாம் — இவர்கள் ஹோட்டலில் வெகுநாளாக தங்கியிருக்காங்க. அம்மா, அப்பா இருவரிலும் ஒருவர் (அல்லது இருவரும்) மருத்துவ காரணத்துக்காக கஞ்சா (marijuana) புகையால் அறையை நிரப்புகிறார்கள்.
இந்த ஹோட்டல் முழுக்க “non-smoking room” என்ற போர்வையில், சிகரெட், கஞ்சா, எதுவும் புகையவைக்க கூடாது. ஆனா, மறுபக்க அறையில் தங்கியிருந்த ஜோடி ஒருவர், “இதன் வாசனை எங்கள் அறைக்கு வந்திருக்கு, நம்ம மேல புகை கட்டணம் போடற மாதிரி யாரும் நினைக்க வேண்டாம்!” என்று முன்னணிப் பணியாளருடன் (front desk agent) சொல்ல வந்திருக்காங்க.
இப்படி நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அந்த பணியாளர் மனதில் ஒரு பெரிய கேள்வி! “இந்த மாதிரி குழந்தைகள் இருக்கிற குடும்பத்தில், அறைக்குள்ளே கஞ்சா புகை, இது குழந்தைகளுக்கு கேடு தருமா? நம்ம CPS (Child Protective Services) – குழந்தை பாதுகாப்பு அதிகாரிகளுக்கு தெரியப்படுத்தணுமா?”
நம்ம ஊர் கடைகள்லயும், பெரிய மார்க்கெட் மால்லயும், இப்போ எல்லாம் “லாயல்டி கார்டு”, “ரிவார்ட்ஸ் பாயிண்ட்ஸ்”, “கூப்பன்” மாதிரி புதுசு புதுசா வாய்ப்பு குடுக்குறாங்க. ஆனா, அந்த வாய்ப்பை சரியான நேரத்துல பயன் படுத்துறது தான் முக்கியம். இல்லனா, கடை ஊழியர்களுக்கு சும்மா ஒரு கலக்கு! இந்த பதிவு படிச்சீங்கனா, அடுத்த முறை நீங்க கடைக்கு போறப்போ, உங்க கூப்பன் கதை என் நினைவுக்குக் வராம இருக்காது!
அந்த நாளில் வேலை விடுமுறை. வீட்டில் சும்மா இருந்தபோது, நேரத்தை கழிக்க "அல்ஜீப்ரா படிக்க" Cornhub-க்கு (பொது மொழியில் 'அந்த' தளம்) போனேன். ஊரே புகழ்பெற்ற சுற்றுலா இடம் என்பதால், கேளுங்கள், என் ஊர் பெயரை அங்கு தேடினேன். அடுத்த நிமிஷமே, ஒரு வீடியோ – அதில் பின்னணி பார்த்த உடனே தெரிந்தது, நம்ம ஹோட்டல்! அதுவும் நம்ம லக்ஷரி லாஃப்ட் ரூம்.
உடனே மனசு பதறியது. அவ்வளவு பெரிய பட்ஜெட் படம் இல்ல, நடிகை ஒருத்தி, கேமராமேன் மட்டும். ஆனா சுவாரசியம் என்ன தெரியுமா – முதல் சில நிமிஷங்கள் முழுக்க அந்த கேமராமேன் எடுத்து வைத்த ட்ராக்கிங் ஷாட், ரூமின் அழகு, ஜன்னல்கள், பெரிய மெத்த, சோபா, கிச்சன் எல்லாம் அச்சு அசல் விளம்பர வீடியோ மாதிரி! நானும் ஒவ்வொரு ஷாட்டும் பார்த்து, "யாரு இந்த கேமராமேன், நம்ம ஹோட்டலுக்கு ரொம்ப நல்ல விளம்பரமா இருக்கு!"னு கெளரவம் வந்தது.
நம்மில் பல பேருக்கு, பஸ்சோ ரயிலோ பயணிக்கும்போது "எந்த வழி சீக்கிரம் போகும்?"ன்னு ஒரு சந்தேகம் இருக்கும். ஆனா என் கணவரை மாதிரி ஒருத்தர் இருந்தா, ஒரு வழியா போக முடியணும்னு சொல்லிட்டு மூன்று வழியில பறந்து, பத்து இடம் சுற்றி, கடைசியில் ஒரு மணி நேரம் தாமதம் ஆகி வருவார்!
இதெல்லாம் சொல்லி இருக்கேன், ஆனா இப்போ உங்களுக்கு சிம்பிளா, நம்ம ஊர் சுவாரஸ்யத்தோட ஒரு கதை சொல்ல போறேன்.
நம்ம ஊர்ல, ஹோட்டல் வரவேற்பில் வேலை பார்ப்பது அப்படியா சும்மா வேலைன்னு நினைக்க கூடாது! “வாங்க ஐயா/அக்கா, எப்படி இருக்கிங்க?” என்று புன்னகையுடன் வாடிக்கையாளரை வரவேற்கிறோம்; ஆனா, பின்னாடி நடக்குற யுத்தம் தெரியுமா? இந்தக் கதையில, அமெரிக்கா ஓர் ஹோட்டலில் ரிசப்ஷனிஸ்ட் பணியாற்றும் ஒருத்தரின் கதையை, நம்ம தமிழ் சுவையுடன் சொல்லப் போறேன். ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பார்த்து, மூன்றாம் தரப்பு (third party/OTA) தளங்களால் ஏற்பட்ட சிரமங்களை அவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். நம்ம ஊர்லயும், "ஆப்பிள், புக்கிங், மாதவன் டாட்காம்" மாதிரி தளங்கள் எல்லாம் வந்துட்டு, இந்த பிரச்சனைகள் அங்கங்க எல்லாம் தான்!
எந்த ஹோட்டலுக்குப் போனாலும், ரெசப்ஷன் டெஸ்க்கில் நடக்கும் சண்டைகள், சிரிப்புகள், வாய்த்தகராறுகள் அங்குள்ள ஊழியர்களுக்கே தெரியும். நம்ம ஊரிலேயே "வாடிக்கையாளன் ராஜா!"ன்னு சொன்னாலும், சில வாடிக்கையாளர்கள் தங்களோட அதிகாரத்தை எங்க போயி விட்டாலும் காட்டுவாங்க. ஆனா, இந்த சம்பவத்திலோ, வாடிக்கையாளர் கூட இல்லாத ஒருத்தரால் ரெசப்ஷனிஸ்ட் கலாய்க்கப்பட்ட கதையாம்... இதை கேட்டா சிரிப்பு வந்துடும்!
இப்போ பாருங்க, நாம் எல்லாரும் வேலைக்குச் செல்வோம், அங்கே சின்ன சின்ன புளுகுகள், வேறுவிதமான வாடிக்கையாளர்கள், நம்மை ரசிப்பவர்கள் – எல்லாம் பழக்கப்பட்ட விஷயம்தான். ஆனா ஒரே ஒரு நாள், ரொம்பவே வித்தியாசமான, கொஞ்சம் "மூடா" மாதிரி நடந்த சம்பவம் ஒன்று நேர்ந்தால்? அதுதான் இந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் பணிபுரிபவருக்கு நடந்தது.
ஒரு வழியாக அந்த நாள் முடிவுக்கு வந்திருக்கும் சமயத்தில், ஒரு நடுத்தர வயது தம்பதிகள், நல்லவர்களாகவே தெரிந்து, ஹோட்டலில் செக்-இன் செய்ய வந்திருக்காங்க. ஹோட்டல் வேலைகள் எல்லாம் முடிந்து கொண்டிருக்கும் போது, திடீரென்று ஒரு அதிர்ச்சி! அந்த அம்மா திடீரென்று, ரிசப்ஷன் கவுன்டரின் பின்னால் தனக்குள்ளே போன் வைத்துக் கொண்டு, ஒரு விசித்திரமான கோணத்தில் நம்ம பணியாளர்களை நோக்கி படம் எடுத்துட்டாங்க. அதுவும் பளிச்சென்று ஃபிளாஷ் வர்ற மாதிரி!
நம்ம ஊரில் எல்லாரும் தெரிந்துகொள்ள விரும்பும் விஷயம் – 'கூட்டத்தில் நடந்ததை சொல்லனுமா, இல்லையா?' ஆனா, பெரிய வீடுகள், அடுக்குமாடிகள், ரிசர்வ் லிப்ட், செக்யூரிட்டி கேமரா – இப்படி ஃபான்ஸி வாழ்க்கை வாழ்பவங்களுக்குப் பக்கத்தில் நடக்குற விஷயங்கள் கூட நம்ம ஊரு பக்கத்து வீட்டு கதைகள் தான்! இந்தக் கதையோ, சென்னையில் ஒரு பெரிய அடுக்குமாடியில் வேலை பார்ப்பவருக்குள்ள சிக்கல். "நான் சொல்வேனா? சொல்ல கூடாதா?"னு மனசுக்குள்ள சண்டையோட ஆரம்பிச்சதும், நம்ம எல்லாருக்கும் ஒரே சிரிப்பை கொடுக்குது.