வணக்கம் நண்பர்களே! நாம் எல்லோரும் சினிமாவில் பார்த்திருக்கும் அந்த ஜாடி சுற்றும் காசினோ சூதாட்ட மேசை காட்சி உங்களை கவர்ந்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம். ஆனா, அந்த மேசையில் நடக்கும் நிஜ வாழ்க்கை நாடகங்கள், கதைகள் கேட்கவே வேற லெவல்! இன்று அதைப் பற்றித்தான் ஒரு கலகலப்பான, சுவாரசியமான கதை.
அம்மா சமையலில் சாம்பார் கொதிக்கிறதா, அலுவலகத்தில் வேலைகள் கொதிக்கிறதா, யாருக்குத் தெரியும்! ஆனா, சில நேரம், ஒரு ஊழியர் வந்துட்டு, எல்லாரையும் அலுப்படிக்க வைக்கும் போது, அந்த அலுவலகம் முழுக்க சாம்பாரும் காரமும் கலந்து போற மாதிரி இருக்கும். இங்கே அப்படி ஒரு சம்பவம் தான் – ‘எசேக்கியேல்’ என்ற (உண்மையிலேயே இல்லை, ஆனா கதைக்கு ஒத்துப்போகும் பெயர்) ஒரு முன்னாள் ஊழியருக்கு மேலாளரிடமிருந்து கிடைத்த ‘சின்ன பழி’!
குழந்தைப் பருவத்தில் நம்ம ஊரில் “அண்டை வீட்டுக்காரர்” என்றால், வேறொரு குடும்பம் போலவே இருக்கிறார்கள். வீட்டில் காரியம் என்றால் ஓடி வந்து உதவி செய்வார்கள்; பண்டிகை என்றால் நன்கு விருந்தோம்புவார்கள். ஆனா, நகர வாழ்க்கையில் சில அண்டை வீட்டுக்காரர்கள், அப்பாவி குப்புசாமி மாதிரி இல்லாமல், “இந்த தெருவே என் சொத்து!” என்று பிதற்றிவரும் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களாக மாறிவிடுகிறார்கள்.
இந்தக்கதை அப்படிப்பட்ட ஒரு அமெரிக்காவில் வாழும் நம்மோட சகோதிரி u/spookyookykittycat அவர்களின் அனுபவம். அவர் சொல்லும் கதையை படிச்சதும், “நம்ம ஊர்ல கூட இப்படிப்பட்ட ஆட்கள் இருக்காங்க, ஆனா இவங்களோட லெவல் தான் வேற!” என்று நினைத்துப் போனேன்.
நமக்கு இங்கு சூரியன் தாங்க முடியாமல் எரிவது போல, அமெரிக்காவின் சில பகுதிகளில் பனி புயல் எப்போது வரும் என்று தெரியாது. அந்த மாதிரி ஒரு திடீர் பனிப்பொழிவில், வேலைக்குப் போகும் விஷயத்தில் ஒரு ஊழியர் எடுத்த முடிவு தான் இன்றைய கதையின் மையம். நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் "முகாமையாளர் சொன்னா அதுதான் சட்டம்" என்ற நிலை எப்படி இருக்கோ, அங்கேயும் அதே தான்!
நமக்குள்ள குடும்பங்களில் மதம், மரபு, சாமியார்காரியம் எல்லாம் மிக முக்கியமான விஷயம். ஆனா, அதெல்லாம் "குடும்பத்தில் கலகலம்" ஆகும்னு சொன்னா ஒரு மாமியாரை வைத்துத்தான் சொல்லணும்! இந்த கதையில, அமெரிக்காவில ஒரு மரமரம் மாமியார், மருமகனை அவங்க மத சபைக்கு கட்டாயம் கூட்டிக்கொண்டு போக முயற்சிச்சாங்க. ஆனா, அந்த மருமகன் எப்படி லாஜிக்கா பதில் கொடுத்தார்னு கேட்டா சிரிப்பும் புரிதலும் வருமே!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி சொல்லுவாங்க – “ஏற்க மாத்திரம் பெரியவங்க, நடக்க மாத்திரம் நம்ம”. அதே மாதிரி, ஹோட்டலில் முன்பக்கத்தில் வேலை பார்த்தவங்க பேசும் கதைகள் எல்லாம் ரொம்ப வித்தியாசமா, சிரிக்க வைக்கும் சம்பவங்களா இருக்கும். இன்று நம்மை சிரிக்க வைக்கும் ஒரு கதை – ஒரு பெரிய WWF ரேஸ்லர் மாதிரி தோற்றம் கொண்ட வாடிக்கையாளர், அவரோட பெரிய டிரக்குடன், ஹோட்டலுக்கு வந்த சம்பவம்!
ஒரு நாள், லாட்பியில் நின்னு, வேலை பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன். அப்போ, சின்ன புயல் மாதிரி, பெரிய மீசையோட, முழு மொட்டை தலையோட, ரேண்டி சேவஜ் மாதிரி ஒருத்தர், “அண்ணே, இந்த பக்கத்திலேயே ‘Target’ எங்க இருக்கு?”னா கேட்டாரு. காரில் கூச்சம் இல்லாமல், பெருமையோட வந்த அவரை பார்த்த உடனே, மனசுக்குள்ள ‘ஏன் இங்க பயங்கரன் மாதிரி இருக்காரு?’னு ஒரு எண்ணம் வந்துச்சு. ஆனா, முகத்துல எதுவும் காட்டல.
“அண்ணா, McDonalds, Jimmy Johns, 7-11 பாத்து இடது பக்கம் போங்க. ரொம்ப ஸிம்பிள்!”னு சொன்னேன். அவரும், “சரி, தெரிஞ்சிகிட்டேன்!”னு கிளம்பிட்டாரு.
தமிழ்நாட்டில் ஒரு பெரிய தொழிற்சாலையில் வேலை செய்யும் நண்பர்களுக்குள், சில சமயம் நடந்த விஷயங்கள் சினிமாவை கூட மிஞ்சி விடும்! "நம்ம ஊர்" தொழிற்சாலைகள் மாதிரி, அங்கேயும் கம்ப்யூட்டர், பிரிண்டர், மற்றும் பல கருவிகள் வேலை பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும். ஆனா, அவற்றோட 'சாகசங்கள்' என்னென்னவோ! இந்தக் கதையில், அது மாதிரி ஒரு சம்பவம் நடந்திருக்கு. ஒரே வரியில் சொன்னா – யாரும் தெரியாத மர்மம், ஆனா கேமரா மட்டும் உண்மையை சொல்லி விட்டது!
நம்மில் பல பேருக்கு பள்ளி காலம் என்றால் இனிமையான நினைவுகளும் இருக்கும், சிலருக்கு திரும்ப நினைக்கவே விருப்பமில்லாத கசப்பும் இருக்கும். அந்தக் காலையில் சிலர் நம்மை நொந்து போகும் அளவுக்கு கொடுமைப்படுத்தினால், ஆண்டுகள் கழித்து அவர்களை சந்திக்க நேர்ந்தால் என்ன செய்வீர்கள்? அவர்கள் திடீரென்று உங்கள் வாழ்கையில் மீண்டும் நுழைந்தால், பழைய புண்கள் எல்லாம் கிளம்பிவிடுமா? இதோ, அப்படி ஒரு உண்மை சம்பவம் – ஒரு தமிழ்ப் பெண்ணின் “petty revenge”!
ஒரு உணவகத்துக்குள் காலடி வைக்கும்போது, “பாஸ், இங்கே எல்லாம் ரெடி இருக்கணும்!” என்று சொல்வது எளிது. ஆனா, அந்த சமையலர்களின் பஞ்சு மட்டும் தான் உண்மை நிலை தெரியுமே இல்லையா? சமையலறையில் மூன்று பேர், ‘அலாகார்ட்’ என்ற பெயரில், எப்போதுமே எல்லாம் தயார் வைத்திருக்க வேண்டுமென்கிற மேலாளரின் உத்தரவு… முடிவில் என்ன ஆனது தெரியுமா? அதுதான் இக்கதையின் சுவாரசியம்!
ஒரு நாள் மேலாளரின் சகோதரி மற்றும் அவரது நண்பிகள் உணவகத்தில் வந்துகொண்டிருக்கும் போது, எல்லோரும் ஒரே மாதிரி, ‘பேக் பட்டாட்டோ’ (பூண்டக்கிழங்கு வேகவைத்தது) தான் வேண்டும் எனக் கேட்டார்கள். எப்போதும் வாடிக்கையாளர் கேட்காத இந்த சைடு டிஷ், அந்த நாள் மட்டும் 15 பேருக்கு தேவைப்பட்டு, சமையலாளர் குழுவே பிய்த்துப்போனார்கள். “இவங்க வேலை செய்யவே இல்லை!” என மேலாளர் கோபம் கொண்டார். அதுவும் குடும்பம் முன்னிலையில்! இதற்குப் பிறகு அவர் சொன்னார் – “அடுத்தமுறை, எல்லாம் ரெடி வைத்திருக்கணும்!”
இன்றைய காலத்தில் நம்மைப் போலவே மற்றவர்களும் வாழ்கிறார்கள் என்பதை சிலர் மறந்துவிடுகிறார்கள் போல. “நான் தான் முதன்மை” என்று எண்ணும் மனநிலை, நம் ஊர் திருமண மண்டபம் முன்பதிவு முதல், சுற்றுலா விடுதி மற்றும் விமானத் பயணத்திலும் கூட காணப்படுவது புதிதல்ல. ஆனால், அந்த மனப்பான்மை எங்கேயாவது ஒரு எல்லை கடக்கும்போது, அது சுவாரசியமான கதையாக மாறுகிறது.
இந்த கதையைப் படிச்சதும் எனக்கு நம் ஊர் சபாரி விடுதியில் நடந்த சம்பவங்கள், அல்லது நம் உறவினர் கூட்டத்தில் ஏற்படும் ‘சீட்’ சண்டைகள் எல்லாம் ஞாபகம் வந்துவிட்டது! ஓர் ஆஸ்திரேலிய கேம்ப் சைட்டில் நடந்த உண்மை சம்பவத்தைப் பற்றி தான் இங்கே பகிர்கிறேன்.