ஒரு அலுவலகத்தில் ப்ரிண்டர் வேலை செய்யலைன்னா, அது சாதாரணம் தான். ஆனா, அந்த ப்ரிண்டர் தானாகவே இரவு நேரத்தில் வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சா? அதுவும் வழக்கறிஞர் அலுவலகம்னா? அப்போ அந்த ப்ரிண்டர் haunted-ஆ இருக்கும்னு நம்புறது தப்பா? ஒரு வழக்கறிஞரின் அலுவலகத்தில் நடந்த இந்த அதிரடி 'ப்ரிண்டர் பூதம்' சம்பவம் உங்கள் முன்னிலையில்!
இன்று நாம் பார்க்கப்போகும் கதை, வாலிபால் விளையாட்டு லீக்கில் நடந்த ஒரு விதி சிக்கல் சம்பவம். அமெரிக்காவில் நடக்கும் இந்த ரெக்க்ரியேஷனல் லீக், நம்ம ஊரு மையங்கத்தில் நடக்கும் இரவு கிரிக்கெட் போட்டிகளுக்கு சற்று மேல் தான்! ஆனால், எல்லாம் சந்தோஷமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது, ஒரு புதிய விதி மாற்றம் எல்லாவற்றையும் கலைய ஆரம்பிச்சது.
ஒரு பொது விளையாட்டு லீக்ன்னா, எல்லாரும் வந்து விளையாடி, சிரிச்சு, சுபாவமா, "சரி பா, வெற்றி-தோல்வி வைப்போம், ஆனா சந்தோஷமா விளையாடுவோம்" என்று இருக்கணும். ஆனா, இங்கு ஒரு நிர்வாகி, இந்த லீக்கை தன் சொந்த IPL போல எடுத்துக்கிட்டு, போட்டி விதிகளை கடுமையாக்க ஆரம்பிச்சார்.
நம்மில் பலருக்கும் அலுவலகம் என்றாலே வெறும் வேலை மட்டும் கிடையாது, அங்கே நடக்கும் சிறு சிறு நாடகங்கள், சண்டைகள், பொழுதுபோக்கு கலந்த சம்பவங்கள் தான் அதிகம் ஞாபகம் இருக்குமே! சிலர் தங்களோட வேலை பார்க்காமல், மற்றவரோட தவறுகளைத் தேடி, மேலாளருக்கு காட்டி, என்னாலாவது ஏதாவது சாதிப்பேன் என நினைக்கிறார்கள். ஆனா, அந்த முயற்சி தப்பி, அவர்கள் தான் இடுப்புல விழுந்துடறது எப்படி இருக்கும்? இப்படித்தான் ஒரு சின்ன பழிவாங்கும் சம்பவம் சமீபத்தில் Reddit-இல் வந்தது. அதை நம்ம தமிழ் பார்வையில் சுவாரஸ்யமாகப் பார்க்கலாம்.
நம்ம ஊர் பக்கம் பஞ்சாயத்து கமிட்டி, அப்டி இங்க அமெரிக்காவுல “HOA” (Homeowners Association)னு ஒரு சங்கம் இருக்குது. இதுனால வீடுகள் அழகா இருக்கணும், எல்லாரும் ஒழுங்கா நடக்கணும், அப்படின்னு சின்ன சின்ன விதிகள் நிறைய. ஆனா, அந்த விதிகள் எப்போவும் நல்லா இருக்குமா? இல்லை, சில நேரம் அதுவே ஒரு பெரிய காமெடி!
இப்போ பாருங்க, ஒரு அமெரிக்கர் ஒரு சின்ன குத்துக்கதையா சொல்லிருக்காரு: “நம்ம HOA சொன்னாங்க, குப்பை தொட்டிகள் காலை 7 மணிக்குப் பிறகும், அதற்குமுன்னும் வெளியே வைக்க கூடாது. அதோட உறுதி (bold) பண்ணி மெயில் அனுப்பினாங்க. யாரோ ஒருத்தர் புகார் கொடுத்திருக்கணும்!” அப்படின்னு.
நம்மில் பலர், ஒரு ஹோட்டலில் தங்கும்போது, நண்பர்கள் அல்லது டெலிவரி ஆன உணவுப் பையன்கள் நேரில் வராமல், லாபியில் விட்டுச் செல்லச் சொல்லுவதை அனுபவித்திருப்போம். “ஏன் இவ்வளவு கட்டுப்பாடுகள்?” என்று சிலர் கேட்கலாம். ஆனால், அந்த ஒரு பாவப்பட்ட விதி உங்கள் பாதுகாப்புக்காகவே விதிக்கப்பட்டது என்பதை அறிந்தால், மனம் மாற்றிக் கொள்வீர்கள். இன்று உங்களுக்காக ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் மேலாளரின் உண்மை அனுபவத்தை தமிழில் பகிர்கிறேன். இது ஹோட்டல் விதிகள் வெறும் சட்டம் அல்ல, ஒரு சூழ்நிலையிலிருந்து பிறந்தவை என்பதையும், நாம் அவற்றை மதிக்க வேண்டியதையும் உணர்த்தும் ஒரு பாடம்.
"படிப்படுதான் பத்தும், பயிற்சி பத்தாது!" – இது நம்ம ஊரு பள்ளி ஆசிரியர் கூட்டத்தில் அடிக்கடி கேட்கும் வரிகள். பள்ளி ஆரம்பம், மாணவர்கள் வருவதற்கு முன்னாடி ஒரு வாரம் "இன்சர்வீஸ்" என்ற பெயரில் நடத்தப்படும் பயிற்சிகள் – அந்தப் பழைய பாட்டு போலவே, ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஓர் அதே கதையோடு திரும்பி வரும்! இந்தக் கதையைப் படிக்க, கற்பனையல்ல, நிஜ வாழ்க்கை. மேலே மேலே உயர்ந்த கல்வித் துறை அதிகாரிகள், பள்ளி நிர்வாகிகள், ஆசிரியர்கள்... எல்லாரும் ஒன்றாக கலந்துகொள்ளும் ஒரு பெரும் நாடகம் தான் இது.
"Teacher Voice" என்ற ஒரு பயிற்சி பட்டறை... இது நடக்கும்போது, நம்ம ஊரு ஆசிரியர்கள் ஏற்கனவே தெரிந்த பாடங்களை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி, அரை நாள் நேரத்தை வீணடிப்பது மாதிரி தான் இருந்தது. "உங்கள் குரலை உயர்த்தி, உங்கள் உரிமைகளை நிலைநாட்டுங்கள்!" – என்னும் பேராசை உணர்வுடன் வந்த பயிற்சி நிஜத்தில் ஒரு பெரிய காமெடி காட்சியாக மாறியது.
நம்ம ஊர்ல மரண நிகழ்வுகள் என்றால், சும்மா சோகத்தோடு, சிரிப்பும் பேசாத அமைதியும் இருக்கும். ஆனா, சில சமயங்களில் அந்த நிகழ்வுகளும் நம்மை சிரிக்க வைத்துடும்! இது ஒரு அப்படித்தான் கதையா, ஆனா ஓரு வித்யாசமான முறையில நடந்து, அங்கிருந்த எல்லாரையும் ஆச்சரியப்பட வச்சு, அதேசமயம் மனசுக்கு ஓர் சுமை குறைக்க வச்சுச்சு.
இன்றைய அலுவலக வாழ்க்கையில் கணினி இல்லாமல் எதுவும் சாத்தியமில்லையே! ஆனாலும், சில சமயம் அந்தக் கணினி தான் நம்மை சிரிக்க வைக்கும், தலைபட்டிக்க வைக்கும், நம்மை "என்னடா பண்ணுறது இவங்க?"னு தோன்ற வைக்கும்.
நம்ம ஊரு பாட்டிகளும், பெரியவர்கள் கூட, வீட்டு மாவேல் கத்தி மாதிரி, ஒரு லேப்டாப்பை பத்தாண்டு பிடிச்சு வைத்துக்கிட்டு, ஒருநாள் புதுசா வாங்குறாங்க. அப்போ 'பழைய' லேப்டாப்பில் இருந்த எல்லாம் 'புதிய' லேப்டாப்புக்கு போகணும். ஆனா அந்த பயணத்தில் நடக்கிற கதைகள் தான் சுவாரசியம்!
இரவு நெருங்கும் நேரம். சுகாதாரமான ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். வாடிக்கையாளர்களும், ரொம்ப விசித்திரமான சம்பவங்களும் அங்கங்கே நடக்கக் காத்திருக்கும் நேரம்தான் அது. "இங்க என்னவெல்லாம் நடக்குமோ?" என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டே இருந்தேன். ஆனா அந்த இரவு... எல்லாம் ஒரு சும்மா சின்ன குறும்பு என்று நினைத்ததைவிட, "அருவி போல் சிக்கல்" என்று ஆகிவிட்டது!
"ஏய், இது என்ன, சினிமாப் பாணியா நடக்குது?" என நினைக்கலாம். ஆனா, இப்படி நடந்துச்சு ஒரு ஹோட்டலில்! தமிழ்நாட்டில் சின்ன நகரங்களில் கூட, ஹோட்டல், ரெஸ்டாரெண்ட், சாப்பாட்டு இடங்களில் ‘கணக்கு அக்கா, பில் பாக்கா’ என்று வாடிக்கையாளர்கள் சும்மா குத்திக்கொண்டு போய்விட்ட கதைகள் நமக்கே தெரியும். ஆனா இந்தக் கதை, ரொம்பவே வித்தியாசமானது!
ஒரு கடற்கரை சுற்றுலா நகரத்தில் உள்ள ஒரு சின்ன ஹோட்டலில், சீசன் இல்லாத காலம். அதனால, பெரும்பாலான விருந்தாளிகள் உள்ளூர் மக்கள் தான் – ‘ஸ்டே கேஷன்’ என்று சொல்வாங்க, தங்கி சின்ன விடுமுறையை அனுபவிக்கிறார்கள். பெரும்பாலும் நல்லவங்க தான் வருவாங்க, ஆனா சில சமயம்… அய்யோ! வர்றவங்க பயங்கரமாகவே இருப்பாங்க. கடந்த இரண்டு வாரமா அப்படித்தான்.