நாம் எல்லாம் வாழ்க்கையில் சின்ன சின்ன பிரச்சனைகள் என்றாலே "அது என்ன பெரிய விஷயமா?" என்று நினைத்துவிட்டுப் போய்விடுவோம். ஆனால், சில நேரம் அந்த சின்ன பிரச்சனைதான் நம்மை அருகில் இருக்கும் அயலவர்களுடன் நெருக்கமாக்கும், மனதை மகிழச்சியாக்கும். இதோ, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு ஜார் மூடி சம்பவம், அதற்கே சாட்சி!
ஒரு நாள் இரவு, சென்னையில் ஒரு பிரபலமான ஹோட்டலின் முன்பணியாளராக (front desk staff) வேலை பார்த்துப் போய் கொண்டிருந்தேன். வெளியில பனிக்காற்று, உள்ளே AC, ஆனா மனசுக்குள்ள மட்டும் சக்கரைபோல் பதட்டம். ஏன் தெரியுமா? ஹோட்டல் முழுக்க “sold out” – ஒரு அறையும் இல்லை! ஆனா வாசல் வழியா மக்கள் வர வர, “ரூம் இருக்கா?” “ஒரு ராத்திரி தான், ஏதேனும் ரூம் தார்க்கலாமா?” என்று கேட்டு, சிரித்துக்கொண்டே நம்மை சோதிக்கிறாங்க.
நேரே சொன்னா, “மன்னிக்கவும், எல்லா அறைகளும் புக்காயிடுச்சு. இன்னிக்கு ரூம் கிடையாது.” அப்புறம் வந்த கேள்வி – “ஏதாவது பக்கத்து ஹோட்டலில் ரூம் இருக்குன்னு பாருங்க!” “உங்க தெரிஞ்சம் படி ஏதாவது ஹோட்டல் சொல்லுங்க!” – அப்படின்னு கேட்க ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. இதுக்கு நான் என்ன ஜன்னல் ஜாலராக உள்ளேன்? என் சட்டையில் எழுதியிருக்கு அந்த ஹோட்டல் தான் எனக்கு தெரியும். பக்கத்து ஹோட்டலுக்கு வரையிலும் எனக்கு தெரியாது.
“நாளைக்கு ஒரு ஹோட்டல் ரூம் புக் பண்ணனும், ஆனா நேரடி சைட்டுல காட்டுற விலைல ஒன்னும் கிடையாது. மூன்றாம் தரப்பு வெப்சைட் (third-party site) ல தான் சலுகை அதிகம்!” – இதெல்லாம் நம்மில் பலர் சொல்லும் வசனம். ஆனா, அதை பண்ணினா என்ன ஆகும்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா?
எப்போமே வீட்டுக்காரர் இல்லாத நேரத்துல வீட்டுக்கு வராத நண்பர்களோடு சும்மா ஒரு மணி நேரம் கழிக்க ஹோட்டல் ரூம் தேடுறவங்க இருக்காங்களே, அப்படி ஒரு சம்பவம் தான் இது. அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம், நமக்கும் ஒரு நல்ல பாடம் சொல்லிகிறதே!
"ஓர் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தால் தான் மனிதர்களைப் பற்றி முழுமையாக தெரியும்!" – இதை நம்மில் பலரும் நம்ம ஊர் ரெஸ்டாரண்ட், டீக்கடையில் பணி பார்த்த அனுபவத்தில் சொல்லுவோம். ஆனால், அமெரிக்காவில் இரவு கணக்காளர் வேலை பார்த்த ஒருவர் பகிர்ந்துள்ள ரெடிட் (Reddit) அனுபவம், நம்ம ஊரு ஹோட்டல் கதை போலவே இருக்கிறது. அந்த அனுபவம் படிச்சா, "மண்சைல்டு" என்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் உங்களுக்கே தெரிந்துவிடும்!
ஒரு ராத்திரி, ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் பணியாற்றிய அந்த நபர், அவ்வளவு நாள் பார்த்து இல்லாத அளவுக்கு ஒரு பெரிய "குழந்தை" வாடிக்கையாளரை சந்திக்க நேர்ந்தார். தொடக்கத்திலிருந்து கிளைமாக்ஸ் வரை, அந்த வாடிக்கையாளர் – வயதாகிற பெரியவரே ஆனாலும், பிள்ளை மனசு! – எவ்வளவு கஷ்டம் கொடுத்தார்ன்னு படிச்சா சிரிப்பும் வரும், சோம்பலும் வரும்!
இன்றைய காலத்தில், “நீங்கள் நல்லா இருக்கணும், பண்பாக பேசணும்” என்பதே பெரும்பாலானவர்கள் எதிர்பார்க்கும் நடைமுறை. ஆனா, உண்மையில் வேலை செய்யும் இடங்களில், குறிப்பாக வாடிக்கையாளர் சேவையில், எல்லாம் இப்படித்தான் நடக்குமா? அதுவும், நம்ம தமிழ்நாட்டிலும், நண்பர்களும் சக ஊழியர்களும் என்றாலே எல்லாரும் நல்லவர்கள் என்று நம்ப முடியுமா?
இந்த கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லும் மாதிரி, ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் நைட் ஆடிட்டர் தனது அனுபவங்களை “I’m not apologizing” என்று தலைப்பிட்டு Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவர் சொன்னது – “நான் யாருக்கும் மன்னிப்பு கேட்க மாட்டேன்; என் வேலை நன்றாக செய்கிறேன், அதில் தான் பெருமை!” – இது ஒரே நேரத்தில் சிரிப்பும், சிந்தனையும் வரவழைக்கும் கதையாக இருக்கிறது.
நம்ம ஊர்லயும், வெளிநாட்டுலயும், மேடை நிகழ்ச்சிகளுக்கான டிக்கெட் வாங்கும் சப்ளம் தனி கதை தான். ஆனா, அந்த டிக்கெட் கவுண்டரில் வேலை பார்க்குறவர்களுக்கு தினமும் வித்தியாசமான சம்பவங்கள் நேரும். அந்த மாதிரி ஒரு கதைதான் இப்போ நம்ம படிக்கப்போறோம்.
ஒரு நாள், ஒரு பிரபல மேடையில் டிக்கெட் கவுண்டரில் வேலை பார்க்கும் ஊழியர் சந்தித்த அனுபவம், நம்ம ஊரு அரசு அலுவலகம், ரயில்வே ரிசர்வேஷன் கவுண்டர்ல நடக்கும் கச்சிதமான காமெடியை நினைவுபடுத்தும். 'ஆள் வர்றாரு, ஆவணத்தோட வர்றாரு, ஆனா இடம் மாறிப் போச்சு!'
"வேலைக்கு போனாலும், வேளாண்மை பண்ணாலும், ஓர் நாள் ஒரு வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர் கண்டிப்பா சந்திக்க நேரிடும்!" – இது நம்ம ஊரு பழமொழி மாதிரியே, ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு பௌலிங் கிளப்பில் முன்னணி மேசை (Front Desk) வேலை பார்த்தவங்க சொன்ன உண்மை கதை தான் இன்று நம்ம பாக்கப் போறது.
இது ஏதாவது பெரிய பௌலிங் போட்டி சம்பவமோ, இல்ல பந்தை உருண்டு ஒரு சாதனை நிகழ்ச்சியோ இல்ல. ஒரு சாதாரண இரவு, பௌலிங் கிளப்பில் நடந்த, "அடையாள அட்டை எங்கே?" என்ற கேள்வியிலிருந்து ஆரம்பமான கலாட்டா தான் இதுவும்!
“சார், பத்து நிமிஷம் தாமதமாக கிளம்பலாமா?”
“இல்லை, நாங்கள் நடந்துச்செல்லும் டூர் கொஞ்சம் குறைவாக இருக்கணும்...”
“ஒரு ஃபோட்டோ ஸ்டாப் இங்க சேர்க்கலாமா?”
“உங்க டூர் காலை நேரத்துக்கு மாற்ற முடியுமா?”
இப்படி ஒரு வாடிக்கையாளரிடம் மூன்று மணி நேரம் மின்னஞ்சல்களில் கசக்கும்போது, ஒரு முன்பதிவு மேசை பணியாளருக்கு என்ன தோன்றும் தெரியுமா? நம்ம ஊருத் தாத்தா சொல்வது மாதிரி, “ஒரே கூழுக்குப் பத்து கை” என்று நேர்ந்தது போல தான் இருக்கும்!
நாமெல்லாம் ஒரு டூர் புக் பண்ணுறோம் என்றால், நேரம், பேருந்து, வழிகாட்டி, உணவு இடம், மற்ற பயணிகள் எல்லாமே ஒரே மாதிரியில் திட்டமிடப்பட்டிருக்கும். ஆனால், சிலர் ஒவ்வொரு விபரத்திலும் தலையிட்டு, நேரம், இடம், நடைப்பாதை, ஓய்வு இடம் என எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்த முயற்சிப்பார்கள். அந்த வகையில் Reddit-இல் u/TurnoverEmergency352 என்பவர் பகிர்ந்த அனுபவம் நம்ம ஊரு பணியாளர்களுக்கும் பரிச்சயமானதுதான்!
"அண்ணே, இந்த ஹோட்டலில் நீங்க குடிக்குற தேநீர்க்கு பக்கத்தில் உள்ள கிணற்றுல இருந்து தண்ணி எடுக்குறீங்களா? எங்கப்பா சொன்னாரு, நம்ம ஊர் தண்ணி நல்லது…"
இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டவங்க இருந்தா, நம்ம ஹோட்டல் முனைவர் எழுத்தாளர் ஆச்சரியப்பட மாட்டார். ஏனெனில், கேள்விகள் கேட்பது அவருக்கு வழக்கம்தான். ஆனா, ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் பின்னாடி வரும் 'புராணக் கதை' தான் அவரை ஓயாமல் சிரிக்க வைக்குது. வாருங்கள், இந்த 'உலகின் பெரிய கேள்வி கேட்கும்' வாடிக்கையாளர்களின் கதையை தமிழில் படித்து ரசிக்கலாம்!
நம் ஊரில் எல்லாம், ‘பாட்டி’ன்னா நமக்கென்னோ ஒரு பாசம், நம்பிக்கை, அப்பாவித்தனம் நினைவுக்கு வருமே! பசுமை நிறைந்த பசுமை வீட்டில் செல்வதுபோல், பாட்டி சொன்னா கேட்போம். ஆனா இந்த டிஜிட்டல் யுகத்தில், அப்பாவித்தனமே பெரிய அபாயம் ஆகி விட்டது. சொந்த பிள்ளைகள் கூட Whatsapp பயன்படுத்த பழகிக்கொண்டிருக்க, சில பாட்டிகள் மட்டும் இன்னும் அந்த நம்பிக்கையை விடலை. அதுதான் இந்தக் கதையின் துவக்கம்.
ஒரு பழைய ஹோட்டல் முன்பகுதியில் பணியாற்றும் நண்பர் சொல்வது போல, நம்ம ஊர்போலவே அங்கேயும் பாட்டிகள் வந்து, “WhatsApp-ல் contact save பண்ணனும், help பண்ணுவீங்களா?” என்று கேட்கிறார்கள். முதலில் அவரும், “நல்லது தான், நம்ம பாட்டிக்களுக்குத் தெரிந்துகொள்ள கொஞ்சம் உதவி செய்வோம்” என்று நினைத்தார். ஆனா பின்னாடி நடந்த சம்பவங்கள் – அதானே அதிர்ச்சி!