வணக்கம் நண்பர்களே! நாம் யாராவது ஹோட்டலில் தங்கினால், அங்கு ஒரு விசேஷமான அனுபவம் கிடைக்கும். ஆனால், அந்த அனுபவம் சில சமயங்களில் சீரழியும், அதே நேரத்தில் நமக்கு சிரிப்பும் கொடுக்கும். இன்றைய கதையில், ஒரு வாடிக்கையாளர் தன்னுடைய 'உயர் அதிகாரிகளிடம்' புகார் கொடுத்து, நம்ம ஊர் பழமொழிக்கு பொருந்தும் வகையில் “கையால் தோண்டினது, தலைக்கு விழுந்தது” மாதிரி எப்படி அவமானப்பட்டார் என்பதே நம்முக்கு கதை.
"ஏன் இப்படி வாழ்க்கை?" என்று பல நேரம் நம்மை நாமே கேட்கும் சூழல், வேலை செய்யும் இடத்தில் பலருக்கு சொந்த அனுபவம்தான். ஆனா, இந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் பணியாளருடைய குட்டி கதையை கேட்டா, நம்மளும் சிரிங்க, சிந்திங்க, ஒருவேளை ஒரேநாளில் இரண்டும் செய்யலாம்!
ஒரு ஹோட்டலில் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்க்கும் ஒருத்தர், அவருடைய காலை பணி முடிந்து, 3 மணிக்கு வேறு ஒருத்தர் வந்துடுவாங்கன்னு எதிர்பார்க்குறார். ஆனா, அந்த 3 மணி ஸ்டாப் ஒரு வார்த்தை சொல்லாமலே வரவே இல்ல. இது இரண்டாவது நாள். நாளையும் அவங்க வரமாட்டேங்கிறாங்கன்னு முன்னமே "கன்ஃபாம்". இப்படி இரண்டு நாளா, முப்பது நிமிஷம் கூட ஓய்வில்லாம வேலை செய்த அந்த அனுபவம், நமக்கு வீட்டுல அம்மா-அப்பா இல்லாத நாள் சமையல் சுமை எப்படி இருக்குமோ, அந்த மாதிரி தான்!
"அந்த வேலைக்கு போயிருக்கீங்களா? அங்கேயெல்லாம் போனால் வாழ்க்கையே பண்ணி முடிஞ்சிடும்!" — இது நம்ம தமிழர்களுக்கு புதிதல்ல. ஆனா, ஒரு பொறியாளர் வாழ்க்கையில் நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம ஊர் மதிப்பீட்டுக்கு ஒரு புதுச்சொல் போட்டு விட்டது.
ஒரு புதிய சாஃப்ட்வேர் நிறுவனத்தில், ‘டீம் லீட்’ பதவியில் சேர்ந்தவர் ஒருவரின் அனுபவம் தான் இக்கதை. பழைய ஊழியர், ‘இது எரியப்போகுது, நீங்க போய் முட்டாள்தனமா சேர்ந்து விட்டீங்க’ என்று வாயை விட்டு திட்டிக்கொண்டே, பெரிய நிறுவனத்துக்கு ஜாயின் பண்ணி போயிட்டாராம். அவர் போனதும், இந்த புதியவர் வந்ததும், அப்படியே ஒரு பைங்கர டிராமா நடந்த பாத்தீங்களா!
ஓரு குடும்பம், பத்து பேரும் கூடிப் புனித அரண்மனையில் முகாம் போனதா? இல்ல, இது நம்ம ஊரு குடும்ப முகாமல்ல; வெளிநாட்டில் நடந்த கதையேனும், நம்ம வீட்டுக் காலையில் அண்ணன்-தம்பி சண்டை மாதிரியே! அங்கும், இங்கும் – அண்ணன் தம்பிக்குச் சண்டை, பழிவாங்கும் ஆசை, சொந்தக்காரன் மேல கோபம், எல்லாம் ஒரே மாதிரி தான். இங்க பாருங்க, ஒரு "பூ" வெடிகுண்டு, ஒரு குட்டி பழி, ஆனா சொல்ல வர்றேன், சிரிச்சு சிரிச்சு வயிறு வலிக்கும்!
"ஒரு நல்லெண்ணம் கொண்ட விருந்தினர் மட்டும் போதும், முழு ஹோட்டல் ஊழியருக்கும் நாள் மலர்ந்துபோடும்!" – இந்த வார்த்தைகள் சும்மா இல்லை. நாமெல்லாம் ஒரு ஹோட்டலுக்கு போனாலே, அங்கிருக்கும் ஊழியர்கள் நமக்காக ஓடிக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்திருப்போம். ஆனால், அவர்களுக்கு நம்மிடம் கிடைக்கும் மரியாதை, அன்பு, சிரிப்புதான் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் உண்மையான ஊதியம்.
இந்தக் கதையை படித்ததும், நம்ம ஊருக்கு எத்தனை நெருக்கமானது என்று தோன்றும். சாமான்யமாக சிலர் ஹோட்டல் ஊழியர்களை அணுகும் விதம், "நான் பணம் செலுத்துறேன், நீ வேலை பாக்கணும்" என்ற ரீதியாக இருக்கும். ஆனால், இந்த கதையில் உள்ள நாயகி போல சிலர் இருந்தால், அந்த இடம் ஒரு திருநாளாயிருக்கும்!
"சார், காலை உணவு எங்கே?"
எத்தனை முறை கேட்டாலும், அதே கேள்வி! நம்ம ஊர்லே இல்ல, இங்கிலாந்து ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன்லயும் இந்தக் கதை நடக்குதுனா நம்புவீங்களா? ஒரு பெரிய மஞ்சள் சைன், மெத்து கருப்பு எழுத்து - "காலை உணவு எங்கே, எப்படிச் செல்ல, எத்தனை மணி வரை" எல்லாம் எழுதி வைத்திருக்கிறாராம் அங்குள்ள ஊழியர். ஆனா, வாடிக்கையாளர்கள் வந்து, அந்த சைனுக்கு முன்னாடியே நின்னு, சைனைப் பார்த்து, ரிசெப்ஷனரைய பார்த்து, "சார், காலை உணவு எங்கே?"ன்னு கேட்டுடுவாங்க!
இது நம்ம ஊர்ல சாப்பாடு ஸ்டால்ல, "இட்லி இருக்கா?"ன்னு, சைன்ல எழுதி இருந்தாலும் கேட்டுடுற மாதிரி தான்!
பசிக்காக சண்டை போட்ட அனுபவம் எல்லாருக்கும் இருக்கும். ஆனா, பழிக்காக சாப்பிட்ட அனுபவம்? அதுவும் McDonald’s மாதிரி அயலக உணவை? இது தான் எனக்குச் சமீபத்தில் ரெடிட்-லப் பாத்த ஒரு ஜொல்லு விடும் கதையின் சுருக்கம்!
ஒரு குடும்பம், ஒரு குழந்தை, ஒரு சின்ன பழி. எல்லாம் கூடி, சிரிக்க வைக்கும், நினைவில் நிலைத்து நிற்கும் நிகழ்வு. இதில்தான் “உணவு திருடுவது”க்கு கூட ஒரு நீதி இருக்கிறது என்பதையும், பசிக்காக சாப்பிடுவது எப்படியோ, பழிக்காக சாப்பிடுவது ஒரு அலாதி சுவை என்பதையும் புரிந்துகொள்வோம்!
“இது என் சோறு, இது என் நேரம்” – நம்ம ஊரு ஊழியர்கள் பலர் மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டு, புன்னகை போட்டுக்கிட்டே மேலாளர்களிடம் சும்மா நேரம் செலவழிப்பதுண்டு. ஆனா, அமெரிக்காவிலிருந்த ஒரு பெரிய கடை மேலாளருட கதையை கேட்டீங்கனா, நம்ம ஊர்லயும் ‘வேலை நேரம்’ ரகசியத்துக்கு ஒரு புத்தம் புது பார்வை கிடைக்கும்!
ஒரு பெரிய கிரோசரி செயின்-ல டிபார்ட்மென்டு மேனேஜராக வேலை பார்த்த அந்த நபர், தன் முன்னாடி பியூபபும், சினிமா தியேட்டரும் மேனேஜ் பண்ணிய அனுபவம் கொண்டவர். சட்டம், ஊழியர் உரிமை, எல்லாத்தையும் நன்றாகத் தெரிந்தவர். ஒரு நாள், HR-லிருந்து வந்த ஒரு பயிற்சி கூட்டத்தில், “உங்க டீம் உறுப்பினர் உங்களுக்கு SMS அனுப்பினாங்கனா என்ன செய்ய வேண்டும்?”னு கேட்டாங்க.
அவரும் சுக்கு போட்டு, “SMS-யை புறக்கணிக்கணும்”னு சொன்னார். HR-ஓர், “இல்ல, அவர்களுக்கு call-out line-க்கு call பண்ண சொல்லணும்; பெயர், ID, shift விவரம் சொல்லணும்”னு கட்டாயப்படுத்தினாங்க. “இதெல்லாம் எழுதி email பண்ண முடியுமா?”னு கேட்டார், HR-ஓர் படிப்படியா email அனுப்பி விட்டாங்க.
நாம் எல்லாம் நண்பர்களோடு சேர்ந்து சாப்பாடு சாப்பிடும் போது, சிறிய சேட்டைகள், கிண்டல்கள், அடிக்கடி நடக்கும். ஆனா, சில சமயங்களில் அந்த சேட்டையே நம்மை ‘பாட்’ வைக்கக்கூடும்! இன்று நாம பார்க்கப்போறது, ஒரு அசிங்கமான சேட்டையை எப்படி மனப்பான்மையோடு எதிர்கொண்டு, அதையே பழிவாங்கும் வாய்ப்பா மாற்றியிருக்கிறார் ஒரு நம் டிஜிட்டல் நண்பர்.
வணக்கம் நண்பர்களே! நாம் எல்லாரும் வாழ்க்கையில் ஒருமுறை "ஏது செய்தாலும், இவர்கள் திருப்தி அடையவே மாட்டார்கள்!" என்று நினைக்கும் வாடிக்கையாளர்களை சந்தித்திருப்போம். அந்த வகையில், ஒரு ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர் அண்மையில் எதிர்கொண்ட பக்கா காமெடி கலந்த, சினத்தால் கலங்கிய, ஆனாலும் நம்ம ஊரு பழமொழிகளுக்கே பொருந்தும் ஒரு சம்பவம், இணையத்தில் நாளையிலிருந்து இன்று வரை வைரலாகி வருகிறது.
வாசகர்களே, காபி, சுண்டல், அல்லது ஒரு சூடான பஜ்ஜி எடுத்துக்கொண்டு உட்காருங்க; இந்த கதையை படிக்க நீங்களும் சிரிச்சுட்டு, "இதெல்லாம் நமக்கும் நடந்ததே!" என்று நினைக்காமல் இருக்க முடியாது!