“அவரும் ஓப்ரா மாதிரி தான்! எல்லாருக்கும் கார் கொடுக்கற மாதிரி, எங்க மேலாளர் எல்லாருக்கும் ரூம் கீ கொடுக்குறாங்க!” – இப்படி ஒரு வித்யாசமான அனுபவத்தை சொன்னார் ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட், ரெடிடில். இந்த சம்பவம் நம்ம ஊர் காமெடி படங்களை விட வேற லெவல். ஆனா, சிரிப்புக்கு அப்புறம் பயமும் உண்டு. இப்படி நடந்தா என்ன ஆகும்? நாமும் ஒருமுறை விடுதி அறை வாடகைக்கு எடுத்த போது, யாராவது திடீர்னு நம் ரூம்ல நுழைந்தா எப்படி இருக்கும்?
அலுவலக வாழ்க்கையில், நாம் எதிர்பார்க்காத ஓர் இடத்தில் கூட, சின்ன சின்ன விஷயங்களிலேயே பெரிய “பிரச்சனை” எழுந்துவிடும். அதில், நம்ம ஊரில் பசும்பொன்னு போல்தான், வெளிநாட்டிலும் நாற்காலி, டீ கப், ப்ரிண்டர் – இப்படி எதில வேண்டுமானாலும் சண்டை வரலாம்! அந்த மாதிரி ஒரு சின்ன நாற்காலி சண்டை சம்பவம்தான், இங்கே சொல்வது. படித்தவுடன் உங்களுக்கு “சும்மா நாற்காலி தானே...” என்று தோன்றலாம். ஆனா, அந்த நாற்காலி தான் ஒருவருக்கு ராஜ்யம்; இன்னொருவருக்கு பழிவாங்கும் ஆயுதம்!
நம்ம ஊரில் சோம்பேறி வாடிக்கையாளர்களும், "நான் தான் பெரிய அளவுக்கு சாமான்யம்" என்று நினைக்கிறவர்களும் எங்கும் இருக்காங்க. ஒரே கேள்வியை ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்தும் கேட்டுத் திருப்தி அடையாத வாடிக்கையாளர்களைச் சந்திக்காத சேவை ஊழியர்கள் என்றால், அவர்கள் தொழிலில் இன்னும் புதிது. 'வாடிக்கையாளர் ராஜா' என்ற பழமொழி நம் நாடிலும் ஓரளவு பரவலாகவே இருக்கிறது. ஆனா, அந்த ராஜா எல்லா ஊழியர்களையும் ஏமாற்றலாம் என்று நினைப்பது தான் நம்ம கதையின் ஆரம்பம்.
“ஓர் எலக்ட்ரிக் மெஷின் வேலை செய்யவில்லை” என அழைப்பு வந்தால், நம்மில் பலருக்கு அது சாதாரணம். ஆனால், அந்த மெஷின் ஒரு பெரிய காபி வெண்டிங் மெஷின் என்றால்? அதிலும், “கொஞ்சம் வேலை செய்கிற மாதிரி, ஆனா சரியா எதுவும் நடக்கவில்லை” என்றால்? அப்படித்தான் இந்த கதை ஆரம்பிக்கிறது!
ஒரு டெக் சப்போர்ட் குரு, ஒருநாள் ஒரு பெரிய காபி மெஷினை சரி பார்க்கச் சென்றார். மெஷின் முற்றிலும் "மூடிவிடவில்லை", ஆனாலும் எதுவும் சரியாக வேலை செய்யவில்லை. காப்பி வேண்டும் என்று நினைத்து வந்து திரும்பும் ஒவ்வொருவரும் ஏமாற்றத்துடன் போனார்கள். சொந்தமாக சென்று பார்த்தால், பவரும் சரி, வயரிங்கும் சரி, பம்பும் சரி... ஆனா மெஷின் ஒரு விதமாக "ஆசாமி"யாக இருந்தது!
நம் வீட்டில் “எல்லாம் தெரியும்” என்று நம்பிக்கையோடு வேலை செய்யும் பெரியவர்கள், குழந்தைகள் என்னும் சிறியவர்கள் மற்றும் பழைய வீடுகள் – இவை மூன்றும் சேர்ந்தால் என்ன நடக்கும்? பக்கத்து வீட்டு சுப்பையா மட்டும் இல்லாமல், நம் கதையின் நாயகனும் அதே மாதிரி ஒரு சப்ளி! இந்த கதையை படிக்க ஆரம்பித்தீர்கள் என்றால், உங்கள் வீட்டிலும் இதே மாதிரிதான் நடந்திருக்கும் என்று தோன்றும்.
பழைய காலத்து கிராமத்து வீடு, அந்தக் காலத்து ஃப்யூஸ் பாக்ஸ், சங்கடமான எலக்ட்ரிக் வேலை – இவை எல்லாம் சேர்ந்து, “சொன்னதை மட்டும் கேளு” என்ற நாவல் எழுதியிருப்பார்களோ என்னவோ! இந்த கதையில், குழந்தைகளும், அம்மாவின் காதலரும், உண்மையான கிராமத்து சூழலும் கலந்திருக்கின்றன.
"கண்ணைக் காட்டும் மாயை, காதைக் குத்தும் வஞ்சகம்!" – நம் ஊரில் சொந்தக்காரன் சொன்னால் கூட நம்ப முடியாத காலம் இது. ஆனா, இப்போ எல்லாம் 'ஈமெயில்' தான் நம்மை ஏமாற்றுது! வேலைக்காரர்களும், மேலாளர்களும், 'நான் ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் ஓய்வு'னு சொல்லும் மோசடிக்காரர்களும் ஒரே இணையத்தில் சந்திக்கிறார்கள். இந்தக் கதையில், ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த சில்லறை சிக்கலைப் பற்றி பேசப்போகிறேன்.
நம்ம ஊரில் 'அஞ்சு ரூபாய் ஆடையிலேயே ஏமாந்துட்டேனே'னு நம்ம பாட்டி கதையெல்லாம் சொல்வாங்க. ஆனா இப்போ, கிளவுட்பேட்ஸ் (Cloudbeds) மாதிரி தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தும் ஹோட்டல் பணியாளர்களை கூட மோசடிக்காரர்கள் சிக்க வைத்திருக்காங்க. சரி, அந்த கதையை நம்மும் கேட்டுடலாம்!
"அரசியலுக்கு போனாலும் சரி, வீட்டுக்காப்பீட்டுக்கு பணம் செலுத்தினாலும் சரி – நம்ம ஊர்ல நம்பிக்கையே அடிப்படை!" என்று சொல்வார் என் பாட்டி. ஆனா, இந்தக் கதையில் அந்த நம்பிக்கை எப்படி உடைந்தது என்பதே நம்ம பார்ப்போம்.
இந்த சம்பவம் அமெரிக்காவில் நடந்தாலும், நம்ம ஊர்கார மாதிரி அங்கும் பெரியவர்கள் பணம் செலுத்தப் பசங்களுக்கு ஒப்படைப்பது வழக்கம் தான். அந்த வழக்கம் தான் ஒரு அம்மாவுக்கு பெரும் துயரத்தை ஏற்படுத்தியது. இந்த பதிவை படித்த போது, நம்ம ஊரிலேயே நடக்கக்கூடிய சம்பவம் போலவே தோன்றியது.
நம்ம ஊர் பள்ளிகளில் "கிண்டல்" என்பது சாதாரணம். "புலி" என்று அழைக்கும் அந்தக் கொடுமை செய்யும் மாணவர்கள், வேறு குழந்தைகளை சிரிப்புக்கு ஆளாக்குவதை பெருமைபோல நினைக்கிறார்கள். ஆனா, இந்த அமெரிக்காவில் நடந்த சம்பவம், நம்ம ஊர்பிள்ளைகளுக்கு ஒரு நல்ல பாடம் சொல்லும்!
ஒரு டெலிவரி ஊழியர், பள்ளிக்கு பொட்டலம் தர போனபோது நடந்த காமெடி தான் இக்கதை. அவர் வெளியே வந்து வண்டிக்குள் போகும்போது, பஸ்ஸில் இருந்த ஒரு பள்ளி பையன், வெளியில் நடக்கும்போது "சீன்" (scene/emo) லுக் வைத்திருந்த மற்றொரு மாணவனை பார்த்து, “tonight will be the night that I will fall for you” என்று ஒரு பழைய Secondhand Serenade பாடலை பாட ஆரம்பிக்கிறான். ஆனா, lyrics–ஐ முற்றிலும் கெட்டியாகத் தவறாகப் பாடுகிறான்!
இந்த ஊழியர், "புலி" என்கிற பையனைப் பார்த்து, “ஏய்! சரியான பாடல் வரிகள் தெரியாம சிரிக்குறியே, சரியான lyrics–ஐயும் பாட மாட்டியா? இது மாதிரி எதுவும் செய்யும் போது, நன்றாக பாடவேண்டும்!” என்று பக்கத்திலிருந்து கத்தி, அந்தப் பாடலை நெஞ்சார பாட ஆரம்பிக்கிறார். பஸ்ஸில் இருந்த பையன் முகம் சிவப்பாகி, ஜன்னலை மூடி உட்கார்ந்து விடுகிறான்! அதோடு அவன் சிரிப்பு, கிண்டல் எல்லாம் முடிந்து விடுகிறது.
வணக்கம் நண்பர்களே! நீங்களும் ஒருமுறை "தொலைபேசி சேவை" அல்லது கால் சென்டர் வேலை பார்த்திருக்கிறீர்களா? இல்லையென்றாலும், அந்த வேலைக்கு போன நண்பருக்காவது பிரியமுள்ளதை பார்த்திருக்கலாம். அந்த வேலைக்காரர்கள் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகள், வாடிக்கையாளர் கத்தல்கள், அநாவசியமான திட்டுகள்... எல்லாம் நம்ம ஊர் சுடுகாடாகவே இருக்குமே!
இந்த பதிவில், அமெரிக்காவின் ஒரு பெரிய கிரெடிட் கார்டு நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர் (u/BlueRoyAndDVD) அவர்களின் அனுபவத்தை, நம்ம ஊர் பாணியில், நகைச்சுவையுடன் பகிர்ந்திருக்கிறேன். வேறுவிதமா சொல்லப் போனால் – "ஏமாந்து வேலை பார்த்தவங்க எப்படித் தங்களுக்குள் சிரித்துக்கொண்டு பழி வாங்குகிறார்?" என்பதைப் பார்க்கலாம்!
நம்ம ஊர்ல பார்க்கிங் இடம் கிடைக்காம கஷ்டப்படறது ரோஜா சீரியல்ல வடிவேலு போங்கால்லாம் மட்டும் இல்ல. அமெரிக்காவுல கூட வீடுகளுக்கு அருகிலுள்ள பார்க்கிங் ஸ்பாட் என்றாலே அது பத்து வருடம் நாடி கிடைத்த சோழ மன்னர் பட்டா மாதிரி. அந்த முக்கியத்துவம் தெரியாம வெளியிலிருந்து வந்தவர்கள் நம்ம இடத்தை பிடிச்சு வச்சுட்டா, எவ்வளவு கோபமா இருக்கும் பாருங்க!
இந்த வாரம் ரெடிட்டில் ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம் வைரலாகி இருக்குது. ஒரு அபார்ட்மென்ட் வளாகத்தில் இருக்கும் ஒருத்தர், தன்னுடைய கடைசி பார்க்கிங் இடத்தை "பிரச்சாரம்" பண்ண வந்த LDS (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) அண்ணன் குழுவிடம் இழந்துவிட போன சூழ்நிலையில், ஆபீஸ் மேனேஜர் மூலமாக அவர்களது காரை எடுத்து போகச் சொல்லி, பார்க்கிங் இடத்தை மீட்டுச் சம்பவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார்!