நம்ம ஊரு ஹோட்டல்கள்ல அடி மூட்டை சம்பவங்கள் அதிகம் தான் வரும். ஆனா, ஒரு பெண் வாடிக்கையாளர் "இங்க ஒரு பயல் தரையில் விழுந்து ரத்தம் வடிச்சான்!"ன்னு குறை சொல்லி ஒரு நடுநிசி கொஞ்சம் கலாட்டா பண்ணிட்டா? இதே மாதிரி வெளிநாட்டில நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம பாக்க போறது. படிச்சதும், "அடப்பாவியே, இப்படி ஒரு சூழ்நிலை நம்ம பக்கத்துல வந்தா ரொம்ப பேரு எப்படி கையாண்டிருப்பாங்களோ?"ன்னு நினைச்சுடுவீங்க!
“அடடா, இந்த அலுவலக வாழ்க்கையிலேயே விதிகளும், மேனேஜரில் கிடைக்கும் அனுபவங்களும் தனி சுகம்!” – இப்படி யாராவது சொன்னா நம்மால நம்ப முடியாது. ஆனா, ஒரு அமெரிக்கா நிறுவனமான Lowe’s-ல் நடந்த ஒரு சம்பவம், நம்ம ஊர் அலுவலக கதைகளுக்கு சற்றும் குறையவே இல்ல. இந்த கதையை நம்ம ரெடிட் நண்பர் u/LastCryptographer07 அப்படியே பட்டைய கிளப்பி சொல்லியிருக்கார்.
நம்ம கதாநாயகன், ஒரு சாதாரண வேலைக்கு சேர்ந்தவர். காலாண்டு வேலைக்காரத்திலிருந்து Assistant Store Manager-ஆ ஆகி, மேல மேல மேலே ஏறி, Store Manager ஆகும் வாய்ப்பு வந்திருந்தது. ஆனா, கொரோனா காலம், அப்படியே சோதனைகளும், அலுவலக விதிகளும், மேலாளரின் அலட்சியமும், எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து – நம்மவருக்கு பேரழுத்தம்!
நம் வீட்டில் எல்லாரும் ஒரே மாதிரி சாப்பிடுவோம் என்று நினைப்பது தமிழ்க் குடும்பங்களில் சகஜம் தான். “பசிக்கும்போது சாப்பிடு, பாத்திரம் காலியானா விட்டு விடு” என்ற பழமொழியை எல்லாரும் சொல்லுவார்கள். ஆனா, சில சமயங்களில் இந்த சாப்பாட்டு விஷயமே ஒரு பெரியக் கலவரம் ஆகிடும்! இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரிலே “ஒரே கையில சாப்பிடணும்” கிடையாது, “ஒரே மாதிரி சாப்பிடணும்” என்ற கட்டுப்பாடுகள் எவ்வளவு செல்லும் என்று சிந்திக்க வைக்குது.
நம்ம ஊர் ஹோட்டலில் நடந்த வித்தியாசமான ஒரு சம்பவம் தான் இப்போ உங்க முன்னாடி. இரவு நேரம், அலுவலக பணிக்கு வந்திருந்த தோழி ஒருத்தி, ஆங்கிலம் பேசுறதுல கொஞ்சம் தடுமாறினாலும், அனுபவத்தில் ரொம்ப நல்லவங்க. அதுக்குள்ள ஒரு விருந்தாளி வருகிறார்… அம்மா! அவங்க முதல்லவே ஹோட்டல் விதிகளை கேட்க ஆரம்பிச்சார். “அக்கா, ரூமுக்கு அட்மிஷன் வாங்கணும், ஆனா கிரெடிட் கார்டு வேணுமா?”ன்னு பத்து தடவை கேட்டுட்டு, அப்புறம் தான் கார்டு கொடுத்தாங்க. இது எல்லாமே ஒரு 20 டாலர் incidental charge காக தான். நம்ம ஊர் சில்லறை டீல் மாதிரி, ஹோட்டலில் கூட சின்ன சின்ன கட்டணம் இருக்குமே, அதுதான் இது.
நம்ம ஊரிலோ சினிமா செல்றதுன்னா, பில்டிங் நுழையுறதுக்கு முன்னாடியே தியேட்டர் வாசல்ல சுடுசுடு கார்ன், பஜ்ஜி, சாம்பார் வடை, ரோஸ் மில்க் வாங்கிக்கிட்டு போறது தான் வழக்கம். ஆனா, இங்கிலாந்துல ஒரு நண்பர், தியேட்டருக்கு போறப்போ 'Leftover reheated lasagne' – அதுவும் வீட்டுல சேமிச்சது, மைக்ரோவேவில் வெச்சு உருமாறிச்சது – அதை ஒரு பெரிய டப்பாவில் போட்டுக்கிட்டு போனாராம்! இதை கேட்டோடனே நம்ம மனசுக்குள்ள, "அடடா, இவங்கக்கு popcorn, nachos எல்லாம் இல்லையா?"னு ஒரு கேள்வி வந்துரும். ஆனா, இதுக்கு பின்னாடி இருக்குற கதை, கலகலப்பும், சமூக ஊடகத்தில் ஏற்படுத்திய கலாட்டாவும் தான் இப்போ நம்ம பதிவு.
கல்லூரி வாழ்கையில் “குழு வேலை” என்றாலே நம்மில் பலருக்கு முதுகில் சுமை ஏறிய மாதிரியே இருக்கும்! எல்லா வேலைகளையும் ஒரே மனிதன் செய்ய, மற்றவர்கள் குளிர்காய்ந்து, கடைசியில் மதிப்பெண் மட்டும் தட்டிக்கொண்டு போனார்கள் என்றால் உங்களுக்கும் கோபம் வந்திருக்கும். நானும் அப்படித்தான்! ஆனா, ஒரு தடவை சோம்பேறிகளையே அவர்களது பிழையோடு நேரில் நிற்க வைத்த அனுபவம் – இதோ உங்களுக்காக!
கடற்கரை என்றாலே நம்ம தமிழர்களுக்கு ஒரு தனி ப்ரியமே! சூடு, உப்பு வாசனை, காற்றில் பறக்கும் சுண்டல் வாசனை, வாசிப்பும், சிரிப்பும் – அப்படியே மனசு பசுமையா திளைக்கும். ஆனா, அந்த அமைதிக்குக் குறுக்கே யாராவது ‘இது என் இடம்!’ன்னு வாதாட ஆரம்பிச்சா, நம்மளால அமைதியா இருக்க முடியுமா? இன்று அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் – ஒரு வாசிப்பனும், ஒரு ‘இடம் பிடிப்போம்’ ஜோடியும்; இருவரும் கடற்கரையில் எப்படி ‘சண்டையாடினார்கள்’ன்னு பார்ப்போம்.
நம்மில் பல பேருக்கு அலுவலகத்தில் ஒரு வேலை தான் என்று நினைத்தாலும், “இது உங்க வேலை இல்லைன்னு யாரும் சொல்ல முடியாது” என்று ஒரு நிலை வரும். பக்கத்து டெஸ்க்காரர் மணி சொல்வார்: “அண்ணே, நீங்க மட்டும் தான் இந்த சிஸ்டம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்று புரிஞ்சிருப்பீங்க!” அப்போ நம்ம மனசுல ஓடும் சின்ன சின்ன ஆதங்கங்களுக்கு இந்தப் பதிவு சமர்ப்பணம்.
நமது ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ வேலைக்கு போனாலே ஒரு விதி, ஒழுக்கம், ஒழுங்கு என்று சொல்வது வழக்கம். ஆனால் சில சமயங்களில் இந்த விதிகள் எப்படியோ ஒருவிதமான கலாட்டாவும், சிரிப்பையும் உருவாக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் இங்கே. சாப்பாட்டு உணவக சமையலறையில் வேலை செய்யும் இளம் வயதிலேயே ஒருவனுக்கு கிடைத்த அனுபவம் – படிப்படியா "மாலிசியஸ் கம்ப்ளையன்ஸ்" (Malicious Compliance) என்ற சொல் தமிழில் 'விதி பிடிவாதம்' என்று வைக்கலாம் – இது எப்படி ஒரு சின்ன கலாட்டாவாக மாறியது என்பதைப் பார்க்கலாம்.
இங்க பாருங்க, நம்ம ஊரில் மாதிரி தான் வெளிநாட்டுலயும் அலுவலகத்தில் விதிகள் வந்தால் யாராவது அதை literal-ஆ (அப்படியே) எடுத்துக்கிட்டு, எல்லாரையும் வாட்டி வதைக்கும் காமெடி நடக்கும். அதுவும் ‘office policy’ மாதிரி எதாவது புதுசா வந்தா, அந்தக் குழப்பம் இன்னும் வேற லெவல்! இந்த கதை ஒரு ரெடிட் பயன் படுத்துனரின் அனுபவம் – அவர் 'மீசை வச்ச மனுஷன்' மாதிரி தான், மேலாளர் சொல்லியதை அப்படியே எடுத்துக்கிட்டு, அலுவலகத்தை கலக்கு போட்டார்!