நம்ம ஊருல கூட, ஒரு வீட்டு விசேஷத்துக்கு பல விருந்தாளிகள் வர்றாங்க, எல்லாரும் ஒழுங்கா நடந்து கொள்வாங்கன்னு யாரும் சொல்ல முடியாது. அதே மாதிரி, ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்ப்பவருக்கு, ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளரும் ஒரு புதிர் தான். இந்தக் கதையும் அப்படிதான் – ஒரு காஞ்சிப்புரம் ஸாரி மாதிரி வெளியில் அழகா இருந்தாலும், உள்ளே கொஞ்சம் கலவரம்!
சில நேரம் நம்ம வாழ்க்கையில், யாராவது எதற்காக என்னிடம் கேட்கிறார்கள் என புரியவே முடியாமல் கண்ணை மூடிக்கொண்டு சிரிக்க நேரிடும். அதுவும் ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பார்த்தால், “மக்கள் எப்படி எல்லாம் இருக்காங்க!” என்று தினமும் ஒரு புத்தகம் எழுதலாம். இன்றைக்கு நாம பார்க்கப் போகும் கதை, அந்த மாதிரியான ஒரு ‘ஜீரோ லாஜிக்’ வாடிக்கையாளர் சம்பந்தப்பட்டு, உங்களை நிச்சயம் சிரிக்க வைக்கும்!
உங்க அலுவலகத்துல யாராச்சும் “தயவு செய்து உடனே செய்யுங்க!”னு கேட்டதும், வேலை முடிஞ்சதும் “இதெல்லாம் என்ன சோறு?”னு குறை சொன்னதா? இப்படி ஒரு சூழ்நிலை எல்லாருக்கும் வந்திருக்கும். இந்தக் கதையிலோ, அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் பெரிய தொழிற்சாலையில நடந்துச்சு. நம்ம ஊரு வேலைவாய்ப்புகளில நடந்துச்ச மாதிரி, உதவி கேட்டவங்க, அதை நன்றிக்கடன் தெரியாமல் தள்ளி, பின் அதே உதவியால பழிவாங்கப்பட்டாங்க. கதையை படிச்சிட்டு, உங்க அலுவலகத்து “கோபம்-சிரிப்போடு கலந்த” அனுபவங்களையும் ஞாபகம் படுத்திக்கங்க!
எப்போதும் மாதிரியே அந்த செவ்வாய்க்கிழமை காலையும், "இன்று அலுவலகத்துக்கே போகாம இருக்கலாமே?" என்ற எண்ணத்தோடு எழுந்தேன். உடம்பு நல்லா இல்ல, அதனால என் சக ஊழியருக்கு மெசேஜ் அனுப்பி, “நீ வர முடியுமா?” என்று கேட்டேன். ஆனா, நம்ம ஊரிலோ, இல்ல ஹோட்டலிலோ, ஊழியர்கள் குறைவான இடங்களில் ஒருத்தர் வேலைக்கு வரலன்னா, அது மத்த ஊழியர்களுக்கு தான் சுமை. எனக்கு மனசில் ஒரு குற்ற உணர்வு. கடைசியில், அந்த மெசேஜை டிலீட் பண்ணி, "வந்துட்டேன் மேடம்!" மாதிரி, தலையில பெரிய தாயாரின் பாண்ட் போட்டுக்கிட்டு வேலைக்கு கிளம்பி போனேன்.
"புத்திசாலி" என்று சொன்னாலே நம்ம ஊர்ல பல பேருக்கு, அந்த ஆளு எல்லா விஷயத்திலும் சரியா பண்றாரு, நேர்மையாக இருப்பாரு, எல்லாவற்றையும் புரிஞ்சிகிட்டுப்போவாரு என்ற நம்பிக்கை. ஆனா, வாழ்க்கையில் சிலரு புத்திசாலித்தனம் மட்டும் இல்லாம, கலப்புத் தனமும், செயல்பாட்டிலும் ஒரு விதமான குழப்பமும் கலந்திருக்குமே – அது தான் இந்த அமெரிக்க இராணுவ கிச்சனில் வந்த 'கெவின்' கதை.
அமெரிக்க இராணுவத்தில் ஒன்பது வருடம் பணிபுரிந்த ஒரு அதிகாரி, தன்னோட அனுபவங்களை, BBQ கூட்டங்களிலும், கார்பார்க் லோட்டிலும், எல்லாருக்கும் சொல்லி, எல்லோரடம் தான் பார்த்து அந்த 'ஐந்து நிலை' முகபாவனைகள் கடந்து வர்றதை பார்த்து சலித்து, ரெடிட்ல வெளிப்படுத்தியிருக்காரு. இந்த கதையை நம்ம ஊரு தமிழ் வாசகர்களுக்கு சுவாரஸ்யமா கொண்டு வர்றேன்.
"அண்ணா, ராத்திரி வேலையா? அப்படின்னா நிச்சயம் ஏதாவது காமெடி நடக்கும்!" என்று சொல்வதுண்டு. ஆனால், நம் கதையின் நாயகி அர்லென்னி, அமெரிக்காவில் இரவு 3 மணிக்கு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நைட் ஆடிட் வேலை பார்த்து, 'CEO'யின் கால் வாங்கும் அதிரடி அனுபவம் சொன்னார். இதெல்லாம் கேட்கும்போது நம்ம ஊர்கூட சில நேரம் சிரிப்பும், சில நேரம் "அப்பாடி, எவ்ளோ கெத்தைக்காரங்க!" என்ற உணர்வும் வரும்!
"நீங்க எங்க ஊர் ஹோட்டல்ல போயிருப்பீங்கனா, ரிசெப்ஷனில் நிக்கற ஆள் உங்க முகத்தைப் பார்த்து, 'சரி அண்ணா, வாருங்க'ன்னு விசா காட்டாமலும் கார்டு கேட்காமலும் ரூம் கொடுத்திருக்க முடியுமா?" – இப்படி கேள்வி கேட்பதற்குள் ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது.
அந்த இரவு, வயதான தம்பதியர் ஒருவர் ஹோட்டலுக்குள் வந்தார்கள். மனைவி தானாகவே அடையாள அட்டை, கிரெடிட் கார்டு எல்லாம் நீட்டினார். ஆனா ஒரு சின்ன குழப்பம் – கார்டு அவங்களோட இல்ல, கணவரோட பேர் தான். "அது என் கணவர் கார்டு தானே"ன்னு சமாதானம் சொன்னாலும், வேலை செய்யும் ஊழியருக்கு அப்போ ID பார்க்கணும், அப்படின்னு ரொம்ப தெளிவா தெரியும்.
"நான் அவங்க கணவர்தான், என்ன மரியாதை?"ன்னு அந்த மாமா கத்தினாராம். பணியாளர் சிரிச்சுக்கொண்டே, "இங்க நாங்க நம்பிப்போட முடியாது, ஐடியும் காட்டணும்"ன்னு திணறினாராம். கடைசியில், "நாளை மேனேஜரை பார்க்குறேன்"ன்னு கோபத்தோட ID கொடுத்தாராம்.
நம்ம ஊர் மக்களுக்குப் பழக்கப்பட்ட ஒரு பழமொழி, “சிறிய தவறு மன்னிக்கலாம், ஆனால் மூன்று முறையும் செய்தால் அது பழக்கம்!” இந்தப் பழமொழி ஓர் அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவத்துக்கு எப்படிச் பொருந்துகிறதென்றால், நம்பவே முடியாது! இந்த வாரம் ரெடிடில் பார்த்த ஒரு கதை, நம்ம ஊரு வாழ்க்கையும், அன்பும், அலட்சியமும் எப்படிச் சில நேரங்களில் குழப்பமாக்கும் என்று சுவாரஸ்யமாக சொல்கிறது.
அப்பா முன்னாள் ராணுவ வீரர். பல வருடங்களாக ரொமான்ஸ் மோசடிக்கு பலியாகி, தற்போதைய நிலை – வீடில்லை, பணமில்லை, மனநிலை சரியில்லை என்று பாவமாக இருக்கிறார். குடும்பம் ஏதாவது உதவவேண்டும் என்று முயற்சிக்க, குடும்பத்தில் அண்ணன், “அவருக்கு பிடிச்ச ஹோட்டலில் இரண்டு நாள் வைக்க முடியுமா?” என்று கேட்டார். அந்த ஹோட்டல் – காலை மற்றும் இரவு இலவச உணவு, அதேகாரணமாக அப்பா விரும்பும் இடம்.
"மச்சான், ரெசப்ஷன்ல வேலை பார்த்தா, மனசுல வைச்சுக்கணும் – ஒரே கேள்வி, ஒரே பதில், ஆனா வாடிக்கையாளருக்கு புரியவே மாட்டேங்குது!" – இது தான் ஹோட்டல் முன்னணி ஊழியர் ஒருவர் Reddit-ல பகிர்ந்த கதை. யாரும் பொறுப்பான வாடிக்கையாளர் மாதிரி வந்து, சும்மா 'ரூம் ரெடி ஆச்சா?'னா கேட்க மாட்டாங்க. எப்பவும் ஒரு 'short film'-போல் ஸ்ரீன்ச் ஸ்பேஸ், urgency, மூட்டை மூட்டை பாக்ஸ், கண்ணாடி உடைந்து போன மாதிரி முகம் – பாஸ், இவன் முன்னாடி தான் நம்ம உலக யுத்தம் நடக்குது போல காட்சி!
நண்பர்களே, வாழ்த்துகள்! நம்ம ஊர் IT அலுவலகங்களில் தினமும் ஏராளமான டெக் சப்போர்ட் கதைகள் நடக்குது. ஆனா, எல்லாத்துக்கும் மத்தியில் சில சம்பவங்கள் மட்டும் தான் "அடப்பாவி, இது எப்படி சாத்தியமா?"னு நம்மை சிரிக்க வைக்கும். இப்போ சொல்லப்போகும் கதை அப்படி ஒரு இனிமையான சம்பவம். திருடர் தானே போலீசாருக்கு அடையாளம் காட்டி சிக்கிக்கிட்டார், அதுவும் ஒரு சின்ன ரெஸ்யூமேவால! நம்ம ஊர் மசாலா படங்களில் கூட இப்படி ட்விஸ்ட் வராது!