நம்ம ஊர்ல “யார் மேலாளர்?” அப்படின்னு கேள்விக்காகவே அலுவலகம் முழுக்க சண்டை வரும். ஆனா, அமெரிக்காவுல ஒரு மனநல அவசர சேவை யூனிட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் நம்மைச் சிரிக்கவும், யோசிக்கவும் வைக்கும். ஒரே நேரத்தில் தலைவரும் அல்லாதவரும் ஆன ஒருத்தரின் அனுபவம் இது. அங்குள்ள ஊழியர்கள் எப்படி வேலை தவிர்க்கப் பார்த்தாங்க, அந்த ஒருத்தர் எப்படி தன் தனிமனித சாதனையால எல்லாரையும் உச்சக்கட்ட நையாண்டியோட வேலை செய்ய வச்சார் – இதுதான் இந்த கதையின் சுவாரசியம்!
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பார்த்தவர்கள் யாரும் மறக்க முடியாத அனுபவங்கள் நிறைய இருக்கும். ஆனால், சில சமயங்களில் வாடிக்கையாளர்களின் கேள்விகளும், அவர்களின் தீர்வு தேடல்களும் நம்மை புண்ணாக்கிப் போடாதா? அந்த வகையில்தான் இந்த ரெட்டிட்டில் வந்த கதை – "ஐஸ் மெஷின் வெவ்வேறு தண்மை கொடுப்பது ஏன்?" என்கிற ஒரு புதுமை.
தோழர்களே, ஓர் இரவு முழுவதும் கணக்கேடு பண்ணும் நைட் ஆடிட்டராக இருந்தவர்க்கு, ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்து, "முதலாம் மாடியில் கிடைக்கும் ஐஸ், மூன்றாம் மாடியில் கிடைப்பதைவிட சூடாக இருக்கே! இதுக்கு காரணம் என்ன?" என்று கேட்டால், என்ன பதில் சொல்வது? அவரும், நான் சொன்ன பதிலையும் நம்ப மாட்டேன் என்று அப்படியே போலீஸ் விசாரணை மாதிரி இரு கப்பில் ஐஸையும் எடுத்து கொண்டு வந்து, டெஸ்ட் செய்ய ஆரம்பித்தார்!
வாழ்க்கையில் நம்மில் பலர் எப்போதும் சிறிது “அப்கிரேடு” ஆவதற்காகவே காத்திருக்கிறோம். பஸ் டிக்கெட்டில் கூட ‘விஐபி’ இருக்கை கிடைத்தால் மனசு பறக்க ஆரம்பிக்கும். ஆனா சில நேரம், அந்த அப்கிரேட் அப்படியே நம்மை குழப்பத்திலும், காமெடியிலும் ஆழ்த்திவிடும். இதோ, அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் – நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கும் சிரிப்பையும் சிந்தனையையும் தரும் வகையில்.
நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் வேலை என்றாலே நிறைய பேருக்கு பசுமை பொங்கும். “அந்த ஏசி, அந்த ஹோட்டல் வாசல், அந்த கோழி பரோட்டா” என நினைச்சுக்கிட்டே இருக்காங்க. ஆனா, அந்த பளபளப்புக்குள்ள என்ன நடக்குது தெரியுமா? குறிப்பா, “சீர்” போட்டி நேரம் வந்தா, ஹோட்டல் ஊழியர்கள் நடமாடும் போர்க்களம் மாதிரி ஆகிடும்!
ஒரு நாழிகை சும்மா கதை சொல்றேன். எனக்கு இருபது வருடம் ஹோட்டல் வேலை அனுபவம் இருக்குது. சாதாரண வாடிக்கையாளர், கப்பல் போட்டு பேச சொன்னாலும், நானே சமாளிச்சுக்குவேன். VIP-களா வந்தாலும், “சார், வாங்க சார்!”ன்னு ஹேண்டில்பண்ணிடுவேன். ஆனா, அந்த “சீர்” போட்டி பசங்க – அவங்க அம்மாக்கள் கூட – வந்தா தான், என்னால பிஞ்சு போயிடுவேன்!
"வாடிக்கையாளர் சேவை" என்றால் நமக்கு உடனே நினைவுக்கு வருவது, அந்த 'சிரிக்கோ சிரிக்க முடியாத' சம்பவங்கள் தான்! சின்னதொரு உதாரணம் சொல்லட்டுமா? ஒரு நாள் கடையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு அழைப்பு வந்தது. அந்த உரையாடல் இன்னும் என் நினைவிலேயே இருக்கிறது!
நம்ம ஊரில் யாராவது ஹோட்டலில் தங்கி, ரூமிலிருந்து வெளியேறும்போது சாவியை எங்கே வைக்குறாங்க? பெரும்பாலானவர்களும் ரிசெப்ஷனில் ஒப்படைக்குறது வழக்கம். ஆனா, அமெரிக்காவில் இது மாதிரி நடக்குமா? அதாவது, அங்குள்ள ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ஒருத்தர், ரெடிட்-ல் (Reddit) பகிர்ந்த அனுபவம் படி, ரொம்பவே வேற மாதிரியான விசயங்கள் நடந்துருக்குது.
இது வாசிக்க ஆரம்பிச்சா, நம்ம ஊரு ஹோட்டல் பணியாளர்களும், பயணிகளும் எவ்வளவு ஒழுங்கா இருப்போம் இல்லையா என்றே தோணும்! ஹோட்டல் சாவி கார்டும், அங்கதான் தங்காத குழந்தைகளும் எப்படி ஹோட்டல் ஊழியர்களைச் சுத்தி அலைய வைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி இந்த பதிவு.
ஒரு வேலை இடத்தில் எல்லோரும் நல்லவர்களா இருக்க முடியுமா? மனசாட்சியோடு சொன்னா, தமிழ்நாட்டில் கூட அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை அரிது! "எங்க மனுசன் பக்கத்தில் இருந்தாலும், பிறகு கொஞ்சம் பக்கவாதி பாருங்க!" – இந்த பழமொழி எப்போதும் பொருந்தும். இது அமெரிக்காவில் நடந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவரின் அனுபவம். ஆனா, நம்ம ஊர் வாழ்க்கைலயும் ரொம்பவே ஒத்திருக்குது.
சர்க்கரை போடும் காபி போலவே, வேலை இடத்தில நல்லவங்க இருந்தா தான் சுகமாக இருக்கும். ஆனா, சில சமயம் ஒரு பித்தளை கசகு போட்டு விடுவாங்க. அந்த மாதிரியே தான் இந்த கதையின் நாயகி (அல்லது நாயகன்) சந்தித்த கஷ்டங்கள்.
நம்ம ஊர்லே ஏழை எட்டுப் பிள்ளையா வேலை செய்தாலும், 'சார், அந்த வேலை முடிஞ்சாச்சா?'ன்னு கேட்டு நிம்மதியா இருக்க முடியாது. அதே மாதிரி எல்லா வேலைக்காரர்களுக்கும் 'வாடிக்கையாளர் சேவை'ன்னு ஒரு பாரம் இருக்கு. ஆனா, சில சமயம் அந்த பாரம், சின்ன விஷயங்களாலேயே மொத்த மனசையும் கலக்குது. போன வாரம் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கு நடந்த குருவி சரிப்பு மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் இன்று நமக்கு கதையா இருக்கு!
நம்ம ஊரில் வீட்டுக்குள்ளே துவைக்கும் மெஷின் இருந்தாலும், சிலர் அபார்ட்மென்ட், ஹோஸ்டல் மாதிரி இடங்களில் லாண்ட்ரி ரூம் தான் ஒரே வழி. அங்கே எல்லாரும் தங்கள் துப்புரவு வேலைகளை கவனமா பார்த்துக்கிட்டே இருக்கணும். இல்லன்னா, இந்தக் கதையில் போல, யாராவது நம்ம துணி சுழற்சி நேரத்தை ‘இடம் பிடிச்சிட்டு’ நம்ம துணிகளை தூக்கி எறிய போறாங்க!
"இங்க பார்த்தீங்கனா, வாடிக்கையாளர்கள் ரொம்பவுமே தனிக்கதையா இருக்காங்க!" – இதை ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை பார்க்கும் யாரையும் கேட்டீங்கன்னா சொல்வாங்க. முதலில் நம்மா யாரும் எதுக்கும் சும்மா வம்பு பண்ண மாட்டோம்னு நினைப்போம். ஆனா, அந்த 'ஒரு பாட்டி' ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவம் கேட்டா, சிரிப்பும் வருமா, கோபமும் வருமா தெரியாமல் போயிடும்!
ஒரு சனிக்கிழமை இரவு. ஹோட்டலில் வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். அந்த சமயத்தில், ஒரு வயதான பெண்மணி நுழைந்தாங்க. "நேத்து வந்த சமயத்துல அப்படி இல்லையே! இப்போ ஏன் ரேட் அதிகம்?" "நான் பேட் வைக்கலே, பேட் ஃபீ எதுக்கு?" "நான் ரெண்டு ரூம் எடுத்தேன் அப்போ!" – இப்படி எல்லாம் ஆர்கியுமென்ட்.
நான் உத்தரவாத பிரமாணத்துக்கு காசு வேண்டும்னு சொன்னதும், 'இப்போ இந்த ரூமுக்கு இந்த டெபாசிட் கட்டணும், இல்லையென்றா ரூம் தர முடியாது'னு நியமம் படி சொன்னேன். அதற்குமேல் என்ன செய்ய முடியும்? கடைசியில், அவர் மனசு வைத்து பணம் கொடுத்தாங்க.