வணக்கம் வாசகர்களே! வாழ்க்கையில் நம்மால் செய்யும் சில தவறுகள், நாம் நினைத்தபோது நக்கலாகவும், நொந்தபோது வருத்தமாகவும், சில சமயங்களில் நம்மை பலம் தந்து கற்றுக்கொடுக்கவும் செய்கின்றன. இன்று உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் இந்த கதை, ஒரு ஹோட்டல் பணியாளரின் அனுபவம் — அவசரத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு சாதாரண பிழை, அதுவும் திருமண சீசனில், எப்படி பெரிய சர்ச்சையாய் மாறியதென்பதை பற்றியது!
"தம்பி, அந்த அறையைப் போட்டுக்கிட்டு பழைய ATM கார்ட்டை எடுத்துக்கொள்வதா?"
இது ஒரு ஹோட்டல் நிர்வாகி அனுபவத்தில் நடந்த உண்மை சம்பவம். நம்ம ஊரில் திருமண ஹால்களிலோ, சின்ன சின்ன ஹோட்டல்களிலோ இப்படி ஏமாற்றும் கதை கேள்விப்பட்டிருப்போம். ஆனா இது அப்படிப் பேர்ரிச் சைனியர் மேம்பர் இடத்தில் நடக்குது; அதுவும் அமெரிக்காவிலே! வாடா, நம்ம ஊர் வித்தைகள் போல் உண்மை சம்பவம்தான் இதுவும்.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! இன்று நம்ம ஹோட்டல் வாழ்க்கையில் நடக்கும் சுவாரஸ்யமான, சிக்கலான, சுறுசுறுப்பான ஒரு கதையை உங்கள் எல்லாருக்கும் பகிர்ந்துகொள்ளப் போறேன். வாடிக்கையாளர் சேவை வேலைக்குப் புதிதாக சேர்ந்தவங்க, முதலில் எதிர்பாராத விருந்தாளிகளை சந்திக்கும்போது எப்படி மனசு பதறுது, எப்படி கஷ்டப்படுறாங்கன்னு நம்மில் பலருக்கும் அனுபவம் இருக்கும். ஆனா, இந்த கதையிலிருக்கும் "DNR" விருந்தாளி மாதிரி வாடிக்கையாளர்களை சந்திச்சவங்க எல்லாரும் ஒரே வார்த்தை சொல்லுவாங்க – "இவங்களுக்குத் திரும்ப வாய்ப்பு கொடுக்கவே கூடாது!"
நம்ம தமிழ்நாட்டில் எந்த வேலைக்காரருடன் பேசினாலும், ஒரு நல்ல சிரிப்போடு, “நம்ம மேல மேல இருக்குற மேலாளர்தான் பாத்துக்கணும்”ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களில் கூட இந்த டிராமா இருக்குதுன்னா நம்புவீங்களா? இப்போ ஒரு பிராம்டன் இன்ன் ஹோட்டலில் நடந்த, உங்க நண்பர் போலிருக்குற ஒரு முன்பணி ஊழியரின் உண்மை அனுபவம் தான் இன்று நம்ம கதையின் ஹீரோ!
ஒரு நாள், சீக்கிரம் இரவு வந்து, சோறு சாப்பிட்டு, படுக்கை போட்டு தூங்கும் வாடிக்கையாளர், அடுத்த நாள் காலை எல்லாம் கோபத்தோட கீழ வந்து, “என் அறை சுத்தம் செய்திருக்கலையே!”ன்னு கத்தினார். அதுவும், அந்த ஹோட்டலில் தினசரி சுத்தம் கிடையாது என்று ஒவ்வொரு அறையிலும் ஸ்டிக்கர் ஒட்டினாலும் கூட! “நம்ம ஊர்ல எல்லாம் ஹோட்டல் என்றாலே, ஏதாவது நிம்மதியா தூங்கலா, அலுவலகத்துக்கே போகணும், இங்க வேலைக்காரங்க பிஸியா இருக்காங்கன்னு புரியாம, இவங்க மாதிரி வாடிக்கையாளர்களுக்கு மட்டும் புது விதி!”ன்னு நினைச்சு சிரிக்குறீங்களா?
நம்ம ஊரில் ஓட்டல் வேலை என்றால், "வந்தார்களா, போனார்களா" என்றே நினைப்போம். ஆனா, வெளிநாட்டு பல இடங்களில், ஓட்டல் முன்பணியாளர்களுக்கு அங்கங்கே "நாடகம்" நடப்பது சாதாரணம்தான்! இன்று நம்ம படிக்க போகும் கதை, அப்படிப்பட்ட ஒரு "டிராமா" ஸ்டைலில் நடந்தது. வாசகர்களே, ரெடி ஆகணும் – இது வெறும் கதை இல்லை; உண்மை சம்பவம்!
வணக்கம் நண்பர்களே! வெளிநாடுகளில் வேலை பார்த்தவர்கள், ஹோட்டல் பார் பணியாளர்கள், அல்லது ஒரு முறை டிவி பாரில் விளையாட்டு போட்டி பார்த்தவர்கள் என்றால், இந்தக் கதையை படிக்காமலே விட முடியாது. “பாரில் அமைதி, இங்கே விளையாட்டு சத்தம் வேண்டாம்!” என்று யாராவது சொல்லியிருக்கிறார்களா? இல்லையெனில், இன்று ஒரு அசத்தலான வெளிநாட்டு பணியாளரின் அனுபவம் உங்களுக்காக!
"விமானம் ரத்து ஆகும்" என்ற ஒரு செய்தி கேட்டாலே, நம்ம ஊர் மக்கள் 'கையில இருக்குற டிக்கெட் போனதா, என் பிளான் சேஞ்சா' என்று நெஞ்சு துடிக்கும். ஆனா, அந்த தருணத்தில் தான் உண்மையான மனிதர்கள் யார், வித்தியாசமானவர்கள் யார் என்பதும் தெரிய வருகிறது! அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு விமான நிலைய அனுபவத்தை, நம்ம ஊர் பாணியில் சொல்ல வந்திருக்கேன். ஒரு பக்கத்தில், பயணிகள் 'என் விடுமுறை போச்சே'னு தலையைக் கசக்க, மறுபக்கத்தில் பணியாளர்கள் 'இந்த கூட்டத்தை எப்படி சமாளிக்க?'ன்னு தலையைக் கசக்குறாங்க.
இதோ அந்த கதையை வாசிக்க ஆரம்பிங்க... நம்ம ஊர் ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல டிக்கெட் தள்ளு கூட்டத்தோட கலாச்சாரம், இங்க விமான நிலையத்திலே!
எங்க ஊரில் ஹோட்டல் வேலைப் போடுறவர் ஒருவர், சமீபத்தில் ஒரு பெரிய சிக்கலில் தலையாயிருக்கிறார். இந்தக் கதையை கேட்டதும், நம்ம ஊர் டீக்கடையில் சாப்பாடு போடுற பையன், “அண்ணே, இதுக்கு என்ன பண்ணலாம்னு கூட தெரியலை!” என்று கேக்குற மாதிரி தான் இருக்கிறது.
ஒரு குடும்பம் — இரண்டு பசங்க, இருவருமே 6 வயசுக்கு மேல இருக்க மாட்டாங்க, ஒருத்தர் autism-ஐ கொண்டிருக்கலாம் — இவர்கள் ஹோட்டலில் வெகுநாளாக தங்கியிருக்காங்க. அம்மா, அப்பா இருவரிலும் ஒருவர் (அல்லது இருவரும்) மருத்துவ காரணத்துக்காக கஞ்சா (marijuana) புகையால் அறையை நிரப்புகிறார்கள்.
இந்த ஹோட்டல் முழுக்க “non-smoking room” என்ற போர்வையில், சிகரெட், கஞ்சா, எதுவும் புகையவைக்க கூடாது. ஆனா, மறுபக்க அறையில் தங்கியிருந்த ஜோடி ஒருவர், “இதன் வாசனை எங்கள் அறைக்கு வந்திருக்கு, நம்ம மேல புகை கட்டணம் போடற மாதிரி யாரும் நினைக்க வேண்டாம்!” என்று முன்னணிப் பணியாளருடன் (front desk agent) சொல்ல வந்திருக்காங்க.
இப்படி நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அந்த பணியாளர் மனதில் ஒரு பெரிய கேள்வி! “இந்த மாதிரி குழந்தைகள் இருக்கிற குடும்பத்தில், அறைக்குள்ளே கஞ்சா புகை, இது குழந்தைகளுக்கு கேடு தருமா? நம்ம CPS (Child Protective Services) – குழந்தை பாதுகாப்பு அதிகாரிகளுக்கு தெரியப்படுத்தணுமா?”
அந்த நாளில் வேலை விடுமுறை. வீட்டில் சும்மா இருந்தபோது, நேரத்தை கழிக்க "அல்ஜீப்ரா படிக்க" Cornhub-க்கு (பொது மொழியில் 'அந்த' தளம்) போனேன். ஊரே புகழ்பெற்ற சுற்றுலா இடம் என்பதால், கேளுங்கள், என் ஊர் பெயரை அங்கு தேடினேன். அடுத்த நிமிஷமே, ஒரு வீடியோ – அதில் பின்னணி பார்த்த உடனே தெரிந்தது, நம்ம ஹோட்டல்! அதுவும் நம்ம லக்ஷரி லாஃப்ட் ரூம்.
உடனே மனசு பதறியது. அவ்வளவு பெரிய பட்ஜெட் படம் இல்ல, நடிகை ஒருத்தி, கேமராமேன் மட்டும். ஆனா சுவாரசியம் என்ன தெரியுமா – முதல் சில நிமிஷங்கள் முழுக்க அந்த கேமராமேன் எடுத்து வைத்த ட்ராக்கிங் ஷாட், ரூமின் அழகு, ஜன்னல்கள், பெரிய மெத்த, சோபா, கிச்சன் எல்லாம் அச்சு அசல் விளம்பர வீடியோ மாதிரி! நானும் ஒவ்வொரு ஷாட்டும் பார்த்து, "யாரு இந்த கேமராமேன், நம்ம ஹோட்டலுக்கு ரொம்ப நல்ல விளம்பரமா இருக்கு!"னு கெளரவம் வந்தது.
நம்ம ஊர்ல, ஹோட்டல் வரவேற்பில் வேலை பார்ப்பது அப்படியா சும்மா வேலைன்னு நினைக்க கூடாது! “வாங்க ஐயா/அக்கா, எப்படி இருக்கிங்க?” என்று புன்னகையுடன் வாடிக்கையாளரை வரவேற்கிறோம்; ஆனா, பின்னாடி நடக்குற யுத்தம் தெரியுமா? இந்தக் கதையில, அமெரிக்கா ஓர் ஹோட்டலில் ரிசப்ஷனிஸ்ட் பணியாற்றும் ஒருத்தரின் கதையை, நம்ம தமிழ் சுவையுடன் சொல்லப் போறேன். ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பார்த்து, மூன்றாம் தரப்பு (third party/OTA) தளங்களால் ஏற்பட்ட சிரமங்களை அவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். நம்ம ஊர்லயும், "ஆப்பிள், புக்கிங், மாதவன் டாட்காம்" மாதிரி தளங்கள் எல்லாம் வந்துட்டு, இந்த பிரச்சனைகள் அங்கங்க எல்லாம் தான்!