எந்த ஹோட்டலுக்குப் போனாலும், ரெசப்ஷன் டெஸ்க்கில் நடக்கும் சண்டைகள், சிரிப்புகள், வாய்த்தகராறுகள் அங்குள்ள ஊழியர்களுக்கே தெரியும். நம்ம ஊரிலேயே "வாடிக்கையாளன் ராஜா!"ன்னு சொன்னாலும், சில வாடிக்கையாளர்கள் தங்களோட அதிகாரத்தை எங்க போயி விட்டாலும் காட்டுவாங்க. ஆனா, இந்த சம்பவத்திலோ, வாடிக்கையாளர் கூட இல்லாத ஒருத்தரால் ரெசப்ஷனிஸ்ட் கலாய்க்கப்பட்ட கதையாம்... இதை கேட்டா சிரிப்பு வந்துடும்!
இப்போ பாருங்க, நாம் எல்லாரும் வேலைக்குச் செல்வோம், அங்கே சின்ன சின்ன புளுகுகள், வேறுவிதமான வாடிக்கையாளர்கள், நம்மை ரசிப்பவர்கள் – எல்லாம் பழக்கப்பட்ட விஷயம்தான். ஆனா ஒரே ஒரு நாள், ரொம்பவே வித்தியாசமான, கொஞ்சம் "மூடா" மாதிரி நடந்த சம்பவம் ஒன்று நேர்ந்தால்? அதுதான் இந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் பணிபுரிபவருக்கு நடந்தது.
ஒரு வழியாக அந்த நாள் முடிவுக்கு வந்திருக்கும் சமயத்தில், ஒரு நடுத்தர வயது தம்பதிகள், நல்லவர்களாகவே தெரிந்து, ஹோட்டலில் செக்-இன் செய்ய வந்திருக்காங்க. ஹோட்டல் வேலைகள் எல்லாம் முடிந்து கொண்டிருக்கும் போது, திடீரென்று ஒரு அதிர்ச்சி! அந்த அம்மா திடீரென்று, ரிசப்ஷன் கவுன்டரின் பின்னால் தனக்குள்ளே போன் வைத்துக் கொண்டு, ஒரு விசித்திரமான கோணத்தில் நம்ம பணியாளர்களை நோக்கி படம் எடுத்துட்டாங்க. அதுவும் பளிச்சென்று ஃபிளாஷ் வர்ற மாதிரி!
நம்ம ஊரில் எல்லாரும் தெரிந்துகொள்ள விரும்பும் விஷயம் – 'கூட்டத்தில் நடந்ததை சொல்லனுமா, இல்லையா?' ஆனா, பெரிய வீடுகள், அடுக்குமாடிகள், ரிசர்வ் லிப்ட், செக்யூரிட்டி கேமரா – இப்படி ஃபான்ஸி வாழ்க்கை வாழ்பவங்களுக்குப் பக்கத்தில் நடக்குற விஷயங்கள் கூட நம்ம ஊரு பக்கத்து வீட்டு கதைகள் தான்! இந்தக் கதையோ, சென்னையில் ஒரு பெரிய அடுக்குமாடியில் வேலை பார்ப்பவருக்குள்ள சிக்கல். "நான் சொல்வேனா? சொல்ல கூடாதா?"னு மனசுக்குள்ள சண்டையோட ஆரம்பிச்சதும், நம்ம எல்லாருக்கும் ஒரே சிரிப்பை கொடுக்குது.
நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரிசர்வேஷனை யாரும் தவறவிட்டிருக்க வாய்ப்பே இல்லை. ஆனா, சில நேரம் பெரிய கல்விக்காரங்க கூட, ஒரு சாதாரண விஷயத்தில் எவ்வளவு குழப்பம் அடைவாங்கன்னு பார்த்தா நமக்கு சிரிப்பு வந்துறும்! இன்று நாம பார்க்கப்போற கதை, அப்படி ஒரு “நல்லா படிச்சவர்” ஹோட்டல் முன்பதிவு எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதில் எப்படி சிக்கிக்கொண்டார் என்பதைப் பற்றிதான்.
ஒரு மாவட்டத்தில் ஒரே ஒரு ஹோட்டல் இருக்குது. அதை தானாகவே பெருசா நினைச்சிக்கோங்க. அந்த ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்த ஒருத்தர் இந்த சம்பவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவரோட அனுபவங்களை நம்ம தமிழ் வாசகர்களுக்காக நம்ம ஊர்க் கலக்கத்தோட சொல்லப்போறேன்.
"அண்ணா, ரூம் எவ்வளவு நேரம் கிடைக்கும்? நாங்க மூணு மணிநேரம் மட்டும் தான் இருக்க போறோம்!"
இது எல்லா ஹோட்டல் முன்பணியாளரும் அடிக்கடி கேட்கும் கேள்வி தாங்க! குறிப்பா ராத்திரி நேரத்துல இதை கேட்டவுடன் நம்மளா பார்த்து சிரிக்குறது போல கூட இருக்கும்.
ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் ஒரு நண்பர் வேலை பார்த்தார். அவர் சொல்வது, "எல்லா இரவும், ஒரு நபர் வந்து, 'சார், இரண்டு மணி நேரத்துக்கும் ரூம் கிடைக்குமா?' என்று கேட்பது வழக்கம்." இது கேட்கும் நேரத்துக்கும், முகபாவனைக்கும் 'ரகசிய நோக்கம்' இருக்கா என சந்தேகம் வராம இருக்க முடியாது!
"மாமா, மேனேஜரை கூப்பிடுங்க!" – இது நம்ம ஊர் டீக்கடையில் யாராவது ஒரு டீ குளிர்ந்திருக்குன்னு கேட்டால் கேட்கும் டயலாக் மாதிரி தான், ஆனா மேற்கு நாட்டில் ஹோட்டல் முன் மேசையில் போடப்படும் கேள்விகளோ, அதுக்கு நம்ம ஊர் ரகம் வேற! அந்த சந்தர்ப்பங்களை படிச்சா, நம்ம சிரிப்பை அடக்க முடியாது.
இன்றைய கதையிலே, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் சந்தித்த சில அற்புதமான (அல்லது அபத்தமான?) வாடிக்கையாளர் கேள்விகளை நம்ம தமிழில் பகிர்ந்து, நம்ம ஊர் கலாச்சாரத்தில் ஒப்பிட்டு பார்க்க போறோம். ஒரு நிமிடம், உங்கள் ஃபில்டரையும், பொறுமையையும் அணிந்து கொள்ளுங்க – ஏனெனில் சில சம்பவங்கள் நம்ம ஊர் சின்னத்திரை காமெடி விமர்சனங்களை விடவும் சூப்பராயிருக்கும்!
“அவரும் ஓப்ரா மாதிரி தான்! எல்லாருக்கும் கார் கொடுக்கற மாதிரி, எங்க மேலாளர் எல்லாருக்கும் ரூம் கீ கொடுக்குறாங்க!” – இப்படி ஒரு வித்யாசமான அனுபவத்தை சொன்னார் ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட், ரெடிடில். இந்த சம்பவம் நம்ம ஊர் காமெடி படங்களை விட வேற லெவல். ஆனா, சிரிப்புக்கு அப்புறம் பயமும் உண்டு. இப்படி நடந்தா என்ன ஆகும்? நாமும் ஒருமுறை விடுதி அறை வாடகைக்கு எடுத்த போது, யாராவது திடீர்னு நம் ரூம்ல நுழைந்தா எப்படி இருக்கும்?
நம்ம ஊரில் சோம்பேறி வாடிக்கையாளர்களும், "நான் தான் பெரிய அளவுக்கு சாமான்யம்" என்று நினைக்கிறவர்களும் எங்கும் இருக்காங்க. ஒரே கேள்வியை ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்தும் கேட்டுத் திருப்தி அடையாத வாடிக்கையாளர்களைச் சந்திக்காத சேவை ஊழியர்கள் என்றால், அவர்கள் தொழிலில் இன்னும் புதிது. 'வாடிக்கையாளர் ராஜா' என்ற பழமொழி நம் நாடிலும் ஓரளவு பரவலாகவே இருக்கிறது. ஆனா, அந்த ராஜா எல்லா ஊழியர்களையும் ஏமாற்றலாம் என்று நினைப்பது தான் நம்ம கதையின் ஆரம்பம்.
"கண்ணைக் காட்டும் மாயை, காதைக் குத்தும் வஞ்சகம்!" – நம் ஊரில் சொந்தக்காரன் சொன்னால் கூட நம்ப முடியாத காலம் இது. ஆனா, இப்போ எல்லாம் 'ஈமெயில்' தான் நம்மை ஏமாற்றுது! வேலைக்காரர்களும், மேலாளர்களும், 'நான் ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் ஓய்வு'னு சொல்லும் மோசடிக்காரர்களும் ஒரே இணையத்தில் சந்திக்கிறார்கள். இந்தக் கதையில், ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த சில்லறை சிக்கலைப் பற்றி பேசப்போகிறேன்.
நம்ம ஊரில் 'அஞ்சு ரூபாய் ஆடையிலேயே ஏமாந்துட்டேனே'னு நம்ம பாட்டி கதையெல்லாம் சொல்வாங்க. ஆனா இப்போ, கிளவுட்பேட்ஸ் (Cloudbeds) மாதிரி தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தும் ஹோட்டல் பணியாளர்களை கூட மோசடிக்காரர்கள் சிக்க வைத்திருக்காங்க. சரி, அந்த கதையை நம்மும் கேட்டுடலாம்!
"அரசியலுக்கு போனாலும் சரி, வீட்டுக்காப்பீட்டுக்கு பணம் செலுத்தினாலும் சரி – நம்ம ஊர்ல நம்பிக்கையே அடிப்படை!" என்று சொல்வார் என் பாட்டி. ஆனா, இந்தக் கதையில் அந்த நம்பிக்கை எப்படி உடைந்தது என்பதே நம்ம பார்ப்போம்.
இந்த சம்பவம் அமெரிக்காவில் நடந்தாலும், நம்ம ஊர்கார மாதிரி அங்கும் பெரியவர்கள் பணம் செலுத்தப் பசங்களுக்கு ஒப்படைப்பது வழக்கம் தான். அந்த வழக்கம் தான் ஒரு அம்மாவுக்கு பெரும் துயரத்தை ஏற்படுத்தியது. இந்த பதிவை படித்த போது, நம்ம ஊரிலேயே நடக்கக்கூடிய சம்பவம் போலவே தோன்றியது.