இன்று காலையில் காபி குடிக்கச் சமையலறையில் நின்றபோது, சமீபத்தில் நடந்த ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது. நம்ம ஊர் ஹோட்டல்களில் வாடிக்கையாளர்களும், பணியாளர்களும் சந்திக்கும் சுவாரஸ்ய அனுபவங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. ஆனா, அந்த நாளில நடந்தது ஒரு பக்கா ‘கரேன்’ கலாட்டா! அதுவும், ஐபோன் 15 வெளியான புதுநாளில்…
“அண்ணாச்சி, இந்த இடத்தில் எனக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்குமா?” என்ற கேள்வி, நம்மில் பல பேருக்கு ஒரு கனவுப் போலத்தான் இருக்கும். ஆனால், அந்தக் கேள்வி ஒரு பணிப்பெண்ணின் தினசரி வாழ்க்கையை தொற்றிக் கொண்டால்? அந்த உணர்ச்சியை எப்படி முழுமையாக எடுத்துரைப்பது? இந்த பதிவில், ஒரு ஹொட்டல் முன்பணியில் (Front Desk) வேலை செய்யும் பெண்ணின் அனுபவம், அவரது மேலாளரின் நிர்பந்தமான அக்கறையின்மை, மற்றும் அதை எதிர்கொள்வதில் அவர் சந்தித்த மனவேதனை பற்றி வாசிப்போம்.
"மாமா, ரயில் எங்கே நிற்கும்?" என்ற குழந்தையின் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் தாத்தா போல, ஹோட்டல் முன்பணியாளர் வேலை என்றால் ரொம்ப சுலபமா நினைக்க வேண்டாம்! வாடிக்கையாளர்களும், ஒப்பந்தங்களும், மேலாளர்களும், பிழை செய்யும் ஊழியர்களும் – எல்லாரும் கலந்துக் கொண்டாடும் ஒரு கலை அது. இன்று ஒரு அசத்தல் சம்பவத்தை நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்ள போகிறேன். இந்த கதை உங்க கையில் ஒரு காபி கப் இருந்தா பத்தும், இல்லன்னாலும் கவலை வேண்டாம் – சிரிச்சுக்கிட்டு படிச்சு முடிக்கலாம்!
"சார், மேலாளர் இருக்கிறாரா? அவரை பார்க்கணும்!" – இது உங்களுக்கும் பரிச்சயமான வசனம் தானே? ஒரு அலுவலகத்தில் வரவேற்பாளராக இருந்தால், இந்த மாதிரி விற்பனைக்காரர்கள் எதிர் நோக்கியிருப்பார்கள். அவர்களது பேராசை, பொறுமையற்ற அழைப்புகள், மீண்டும் மீண்டும் 'இல்லை' என்ற பதிலை கேட்டும் பின்வாங்காத தைரியம் – எல்லாம் சேர்த்து, அலுவலக வாழ்க்கையை 'காமெடி'யாக மாற்றிவிடும்!
ஒரு சமயம், ஒரு விற்பனைக்காரர் ஒரே நிறுவனத்திற்கு 57 தடவை அழைத்திருக்கிறார் – ஆம், 57 தடவை! அலுவலகத்தில் 'அவரது அழைப்புகளுக்கான எண்ணிக்கை' என்று பிளாக்போர்டே வைத்திருக்கிறார்களாம்! இது அவர்களுக்கே ஒரு ஜோக் மாதிரியாய் போய்விட்டது. மேலாளர் 'நாங்கள் இல்ல' என்ற கை எழுத்துப் பதாகையை உயர்த்தி காட்டும் அளவுக்கு இந்த விற்பனைக்காரர்கள் தைரியம் காட்டுகிறார்கள்!
நம்ம ஊரில் வேலைக்கு போனாலும், வேலை விட்டு வருவோம் என்றாலும், அதற்கான கதைகள் கடைசிவரை சுவாரஸ்யமாகவே இருக்கும். "எங்க வீட்டுக்காரர் பெரியவர், என் வேலைக்கு மதிப்பில்லை!" என்று புலம்பும் அத்தை முதல், "சார், இப்போ கூட வேலைக்காரர் கிடைக்க மாட்டாங்க!" என்கிற நம்ம சாமி வரைக்கும், எல்லாருக்கும் ஒரு அபத்தமான அலுவலக அனுபவம் இருக்கு. ஆனா, இந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கனா, நம்ம தமிழ் ஆபீஸில் நடக்குறதுக்கு அப்பாற்பட்ட, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணிப்பாளர் சந்திக்குற ரொம்பவே நெருக்கடியான சூழ்நிலையைப் பற்றி தெரியும்.
“காலை வணக்கம்!” என்று நம்ம ஊர் மக்கள் காபி பற்றிக்கொள்ளும் பழக்கம் எல்லாம் உலகப் புகழ்பெற்றது. ஆனால் அமெரிக்க ஹோட்டல்களில் வேலை செய்பவர்களுக்கு அந்த காஃபி காலையில் ‘வணக்கம்’ சொல்லும் அளவுக்கு இனிமையானது இல்லை. அதுவும் வாடிக்கையாளர்கள் காஃபி இல்லாமல் எவ்வளவு கோபத்துடன், கிண்டலாக நடந்துகொள்கிறார்கள் தெரியுமா? இது நம்ம ஊர் டீக் கடை வாடிக்கையாளர்களை விட நம்மை ஆச்சரியப்பட வைக்கும் வகையில் இருக்கிறது!
ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்த அனுபவம் உள்ள redditor ஒருவர் (u/nekololi666) சொன்ன அனுபவங்கள், நம்ம ஊர் வேலைக்காரர்களுக்கு நிச்சயம் புது அனுபவம் தான்! “காஃபி இல்லாமல் பெரியவர்கள் குழந்தைகள் மாதிரி நடந்து கொள்கிறார்கள்!” என்று ஆரம்பித்து, “அவர்கள் literally kitchen-க்கும் பின்தொடர்ந்து வருவார்கள்!” என்கிறார். எதற்காக? ஒரு ஜக் காஃபிக்காகவே!
ஒரு ஹைவேக்கரை சிறிய ஹோட்டல். இரவு நேர மேனேஜராக நானே ஒருத்தன், கையில் வெறும் புத்திசாலித்தனம்தான். காவல் இல்லை, பாதுகாப்பு இல்லை, சாமானிய கமெரா கண்காணிப்பு மட்டும். இந்த மாதிரியான இடங்களில் யார் யார் வருவார்கள் என்று சொல்லி விட முடியாது – புகை பிடிப்பவர்கள், குடிப்பவர்கள், சண்டைபோடுபவர்கள், சில நேரம் வியாபாரிகள் கூட!
இந்த கதையில்தான் ஒரு நாள் மாலை, என் சக ஊழியர் ஒரு ஜோடியை (ஆண்-பெண்) “வாக்-இன்” அதிதிகளாக ஏற்றுக்கொண்டார். அவர்கள் வந்து சென்று சிறிது நேரம் கழித்து, ஒரு சாமானிய உடையுடன் இருக்கும் போலீசாரைப் போல ஒருவர் வந்து, எங்கள் மேனேஜர் மற்றும் முன்பணியாளர்களிடம் தனிப்பட்டமாக பேச வேண்டும் என்று கேட்டார். அவரிடம் போலீஸ் அடையாள அட்டை இருந்தது, விசாரணை செய்ததும் – “இந்த இருவர் ஒரு கொலை வழக்கில் முக்கிய சந்தேகப்படப்படுகிறது, இப்போது உங்கள் ஹோட்டலில் தங்கியிருக்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களை பதற்றப்படுத்தாதீர்கள், ஆய்வுப் பார்வையில் வையுங்கள், நாங்கள் புதுப்பிப்பு வந்ததும் மீண்டும் வருவோம்” என்றார்.
என் மேனேஜர் என்ன செய்தார் தெரியுமா? அந்த ஆபத்தான இருவரையும் எனக்கு ஒப்படைத்து, “நல்ல அதிர்ஷ்டம்” என்று சொல்லிக்கொண்டு வீட்டுக்கு போய்விட்டார்! என்னால் நம்ப முடியவில்லை – “இதுதான் வாழ்க்கையா!” என்று மனசுக்குள் கத்தினேன்!
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பதிவு செய்யும் அனுபவம் எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரிதான் இல்ல. குறிப்பாக, மூன்றாம் தரப்பு (Third-Party) தளங்களின் வாயிலாக முன்பதிவு செய்தால், "உங்களுக்கே" புரியாமல் ஒரு குழப்பம் வரும். அது மட்டும் இல்லாமல், சில விருந்தினர்கள் தான் புரிந்து கொள்ளவே மாட்டேன் என்று முடிவெடுத்து விடுவார்கள்!
இன்று பகிரும் கதை, அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம். ஆனாலும், நம்ம ஊர் ஹோட்டல், திருமண மண்டபம், செந்தூண், கூடுதல் வசதி கிடைக்கும் தனியார் விடுதி என்று எங்கேயும் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடக்க வாய்ப்புள்ளது. தமிழர்களுக்கு இது புதுசா இருக்காது!
நம்ம ஊரில் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பார்த்து சம்பவங்கள் எல்லாம் ஸ்டோரியா சொல்லனும்னா, ஒரு புத்தகம் எழுதலாம்! ஆனா இந்தக் கதை நம்ம ஊர்ல இல்ல, ஆனா நம்மை பாதிக்குற பல உண்மைகள் இருக்கு. இரவு நேர ஹோட்டல் கவினியில் ஒரு பெண் ஊழியர் சந்தித்த அதிரடியும், அதில் அவளுக்கு ஏற்பட்ட பயமும், பின்னாடி நடந்த நாடகமும் கேட்குறீங்களா? கவனமா படிங்க, இது சாதாரண கதை கிடையாது!
"ஏங்க பசங்க, நம்ம வாழ்க்கை எப்போதும் திட்டமிட்ட மாதிரி நடக்குமா?" அப்படின்னு கேட்டா, நம்மில் பெரும்பாலும் 'இல்ல'னு தான் சொல்லுவோம். அப்படி தான், அமெரிக்கா ஒரு ஹோட்டல் முனையத்தில் 26 வருடம் பணிபுரியும் ஒருத்தருக்கு, விடுமுறை நாளில் கூட அலுவலகம் வந்து, 'நான் இல்லைனா எல்லாம் ஓடாது'ன்னு ஓர் அனுபவம் நேர்ந்திருக்கிறது. 'ஒரு நாள் வேலைக்கு வராதே'ன்னு திட்டம் போட்டதும், அந்த நாள் தான் கதறும் அனுபவமா மாறிடும்!
இது வெறும் ஹோட்டல் முனையத்தில் நடந்த சும்மா சம்பவம் கிடையாது. நம்ம ஊர்லே சினிமா மாதிரி விஷயம்! "911"க்குத் தொலைபேசியில் அழைக்க வேண்டிய கட்டாயம், மனித நிலை, போலீஸ் விசாரணை, மர்மமான வண்டி, அழகான காதல் வாழ்க்கையின் முடிவு – எல்லாமே இதில் இருக்கு!