வணக்கம் நண்பர்களே! பெரிய பெரிய ஹோட்டல்களில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்களுக்கு எப்போதும் சுவாரஸ்யமான, சில சமயம் "சொக்கிப்போய் போனேன்" மாதிரி கதைகள் கிடைக்கும். ஆனா, இந்தக் கதையை கேட்டீங்கனா, "இதுவும் நடக்குமா?"னு தலை பிடிக்கலாம்! அப்படித்தான் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்த, எல்லாரையும் கலக்கும் "ரேண்டம் பூப்பர்" சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம கதை.
காலம் செல்வது போல, கார்ப்பரேட் அலுவலகங்களிலும் சில நாட்கள் நமக்கு "சும்மா விழுந்து அடிச்சதும், எல்லாம் புரியுது!" மாதிரி சம்பவங்கள் நடப்பது வழக்கம். இதோ, ஒரு ஐடி கம்சல்டன்ட், தனக்கு சொன்னதை சரியாக செய்ததாலேயே பெரிய குழப்பத்தில் சிக்கிய கதை. இந்த கதையை படிச்சீங்கனா, "அடேங்கப்பா, சுத்தி குழப்பமே!"னு கையோடு நகைச்சுவையோடு, அனுபவத்தோடும் சொல்லிக்கிட்டு இருப்பீங்க.
குழப்பமான அலுவலக விதிகள், தலைமை அதிகாரிகளின் சந்தேகங்கள், நம்ம ஊர் சின்ன சின்ன ஊழல்கள் – இதெல்லாம் கலந்த சமையல் தான் இந்த கதை. ரெடிட்-லயே 2,464 பேரு "அருமை!"ன்னு ஓட்டு போட்டிருக்காங்க. வாசிப்பது போதும், உங்க அலுவலகத்தையும் ஒத்துக்கொள்ள வாய்ப்பு அதிகம்!
“நமக்கு தெரிந்த வேலை மட்டும் பார்த்து ஓர் அலுவலகத்தில் இருந்தால், அது சும்மா ரொம்ப சீராக ஓடும்!” என்று யாரோ சொன்னார்கள். ஆனால், நம்ம ஊர் பசங்க மாதிரி, ‘ஏதாவது உதவி வேண்டுமா?’ என்று ஒரு கை நீட்டும் பழக்கம் இருந்தது எனக்கு. அலுவலகத்தில் எல்லாரும் தனதந்த வேலை பார்த்து முடித்துவிடலாம்; ஆனா, யாராவது ஒரு பக்கோடு உதவி செய்தால் தான் ‘அந்த வேலை எங்க போய் முடியும்’ என்கிற உண்மை எல்லாருக்கும் புரியும்.
நான் இருந்த அலுவலகத்தில், சும்மா அழகாக வேலை போய்க்கொண்டே இருந்தது. யாராவது குழப்பம் வந்தா, ‘என்னப்பா, அந்த பக்கம் போயி கேட்டுப் பாருங்க!’ என்று சொல்லுவாங்க. நான் தான் அந்த ‘அந்த பக்கம்’! ஒரே ஒரு விஷயம் – இது என் வேலைக்கு வெளியில் இருந்தாலும், நான் உதவி செய்யும் பழக்கம் போட்டுக்கொண்டேன். இதிலேயே ஒரு நாள் பிரச்சனை வந்தது!
காலை நேரம், எல்லா வேலைகளும் தலைக்கீழாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஹோட்டல் எப்போதும் போலவே – வருகையாளர்கள் வருகிறார்கள், அறைகள் சுத்தம் செய்யப்படுகிறன, ரிசெப்ஷனில் தொந்தரவு நிறைய. அந்த நேரத்தில், "இன்று எல்லாம் நிதானமாக இருக்கப் போகுது போல" என்று மனசில நினைச்சேன். ஆனால் உலகம் என்னை சோதிக்க "நீங்க கொஞ்சம் காத்திருங்க!" என்பதுபோல, கதவுக்குள்ள ஒரு ‘கரென்’ நுழைந்துட்டாங்க!
நம்ம ஊர்ல “யார் மேலாளர்?” அப்படின்னு கேள்விக்காகவே அலுவலகம் முழுக்க சண்டை வரும். ஆனா, அமெரிக்காவுல ஒரு மனநல அவசர சேவை யூனிட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் நம்மைச் சிரிக்கவும், யோசிக்கவும் வைக்கும். ஒரே நேரத்தில் தலைவரும் அல்லாதவரும் ஆன ஒருத்தரின் அனுபவம் இது. அங்குள்ள ஊழியர்கள் எப்படி வேலை தவிர்க்கப் பார்த்தாங்க, அந்த ஒருத்தர் எப்படி தன் தனிமனித சாதனையால எல்லாரையும் உச்சக்கட்ட நையாண்டியோட வேலை செய்ய வச்சார் – இதுதான் இந்த கதையின் சுவாரசியம்!
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பார்த்தவர்கள் யாரும் மறக்க முடியாத அனுபவங்கள் நிறைய இருக்கும். ஆனால், சில சமயங்களில் வாடிக்கையாளர்களின் கேள்விகளும், அவர்களின் தீர்வு தேடல்களும் நம்மை புண்ணாக்கிப் போடாதா? அந்த வகையில்தான் இந்த ரெட்டிட்டில் வந்த கதை – "ஐஸ் மெஷின் வெவ்வேறு தண்மை கொடுப்பது ஏன்?" என்கிற ஒரு புதுமை.
தோழர்களே, ஓர் இரவு முழுவதும் கணக்கேடு பண்ணும் நைட் ஆடிட்டராக இருந்தவர்க்கு, ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்து, "முதலாம் மாடியில் கிடைக்கும் ஐஸ், மூன்றாம் மாடியில் கிடைப்பதைவிட சூடாக இருக்கே! இதுக்கு காரணம் என்ன?" என்று கேட்டால், என்ன பதில் சொல்வது? அவரும், நான் சொன்ன பதிலையும் நம்ப மாட்டேன் என்று அப்படியே போலீஸ் விசாரணை மாதிரி இரு கப்பில் ஐஸையும் எடுத்து கொண்டு வந்து, டெஸ்ட் செய்ய ஆரம்பித்தார்!
வாழ்க்கையில் நம்மில் பலர் எப்போதும் சிறிது “அப்கிரேடு” ஆவதற்காகவே காத்திருக்கிறோம். பஸ் டிக்கெட்டில் கூட ‘விஐபி’ இருக்கை கிடைத்தால் மனசு பறக்க ஆரம்பிக்கும். ஆனா சில நேரம், அந்த அப்கிரேட் அப்படியே நம்மை குழப்பத்திலும், காமெடியிலும் ஆழ்த்திவிடும். இதோ, அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் – நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கும் சிரிப்பையும் சிந்தனையையும் தரும் வகையில்.
நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் வேலை என்றாலே நிறைய பேருக்கு பசுமை பொங்கும். “அந்த ஏசி, அந்த ஹோட்டல் வாசல், அந்த கோழி பரோட்டா” என நினைச்சுக்கிட்டே இருக்காங்க. ஆனா, அந்த பளபளப்புக்குள்ள என்ன நடக்குது தெரியுமா? குறிப்பா, “சீர்” போட்டி நேரம் வந்தா, ஹோட்டல் ஊழியர்கள் நடமாடும் போர்க்களம் மாதிரி ஆகிடும்!
ஒரு நாழிகை சும்மா கதை சொல்றேன். எனக்கு இருபது வருடம் ஹோட்டல் வேலை அனுபவம் இருக்குது. சாதாரண வாடிக்கையாளர், கப்பல் போட்டு பேச சொன்னாலும், நானே சமாளிச்சுக்குவேன். VIP-களா வந்தாலும், “சார், வாங்க சார்!”ன்னு ஹேண்டில்பண்ணிடுவேன். ஆனா, அந்த “சீர்” போட்டி பசங்க – அவங்க அம்மாக்கள் கூட – வந்தா தான், என்னால பிஞ்சு போயிடுவேன்!
"வாடிக்கையாளர் சேவை" என்றால் நமக்கு உடனே நினைவுக்கு வருவது, அந்த 'சிரிக்கோ சிரிக்க முடியாத' சம்பவங்கள் தான்! சின்னதொரு உதாரணம் சொல்லட்டுமா? ஒரு நாள் கடையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு அழைப்பு வந்தது. அந்த உரையாடல் இன்னும் என் நினைவிலேயே இருக்கிறது!
நம்ம ஊரில் யாராவது ஹோட்டலில் தங்கி, ரூமிலிருந்து வெளியேறும்போது சாவியை எங்கே வைக்குறாங்க? பெரும்பாலானவர்களும் ரிசெப்ஷனில் ஒப்படைக்குறது வழக்கம். ஆனா, அமெரிக்காவில் இது மாதிரி நடக்குமா? அதாவது, அங்குள்ள ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ஒருத்தர், ரெடிட்-ல் (Reddit) பகிர்ந்த அனுபவம் படி, ரொம்பவே வேற மாதிரியான விசயங்கள் நடந்துருக்குது.
இது வாசிக்க ஆரம்பிச்சா, நம்ம ஊரு ஹோட்டல் பணியாளர்களும், பயணிகளும் எவ்வளவு ஒழுங்கா இருப்போம் இல்லையா என்றே தோணும்! ஹோட்டல் சாவி கார்டும், அங்கதான் தங்காத குழந்தைகளும் எப்படி ஹோட்டல் ஊழியர்களைச் சுத்தி அலைய வைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி இந்த பதிவு.