நமக்கு எல்லாம் பள்ளிக் காலம் என்றாலே நினைவில் வருவது, சீரான, ஒழுங்கான உடைகள், ஆசிரியர்களின் கண்டிப்பான குரல், பாட்டி போல் சீரி சீரி பேசும் பெரியவர்கள்! ஆனா, இந்தக் கால பள்ளியில் "உடை" குறித்த விவாதம் இன்னும் நடக்குது என நம்ப முடியுமா? சமீபத்தில் நடந்த ஒரு சம்பவம், "மலிசியஸ் கம்பிளையன்ஸ்" என்ற ரெடிட் குழுவில் பகிரப்பட்டு, நம்ம ஊரு மக்களுக்கு ஒரு நல்ல சிரிப்பை கொடுத்திருக்கிறது என்பதே இந்தக் கதையின் சுவாரசியம்!
"நம்ம ஊரிலே 'நம்மதான் முதல்'னு ஓடியா, அமைதி இல்லாதவங்களே அதிகம்! ஆனா, ஒழுங்கு பாக்குறவங்க எப்போதும் வெல்லுவாங்க. இதோ, ஒரு அமெரிக்கக் கிராமத்துல நடந்த உணவுத் தான அனுபவம், நம்மளும் சிந்திக்க வைக்கும்!"
ஒரு புது போன்ல எழுதுறீங்கன்னா, காபிடலைசேஷன் (Capitalization) வரலைன்னு புலம்புறீங்கனா, நம்ம ஊரு வாட்ஸ்அப்ப்ல கூட அப்படிதானே தானா? ஆனா, இந்தக் கதையில அதெல்லாம் முக்கியமல்ல; உணவுக்காக வரிசை, ஒழுங்கு, பொறுமை தான் ஹீரோ!
நம்ம ஊர் வீடுகள்ல, “இணையம் இல்லைன்னா உயிரே போச்சு!”னு சொல்லும் அளவுக்கு நம்ம வாழ்க்கை இணையத்தோடசேர்ந்து போயிடிருக்கு. ஆனா, அந்த இணையம் சேர்க்க வர்றவர்கள் கொஞ்சம் தரமில்லாத சேவை தந்தா? அப்போ நம்ம மனசுல வர்ற கோபத்துக்கு அளவே இருக்காது! அதுவும், வீட்ல இருந்துகிட்டு வேலை பண்ணுறவர்களுக்கு, இணைய தடைன்னா அது ரொம்பவே பெரிய சோதனை. அந்த மாதிரி ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம்தான் இப்ப நம்ம பாக்கப்போறோம்.
வணக்கம் நண்பர்களே! நம் தமிழ் பணியிடங்களில் "ஒழுங்கும், ஒழுங்கும்" என்று அலுவலக மேலாளர்கள் ஓர் பக்கத்தில் உரிமையோடு பேசுவதை பார்த்திருப்போம். ஆனால், சில நேரங்களில் அவர்கள் விதிக்கும் விதிகளை நம் அறிவுத்திறனாலும், நையாண்டியாலும் சாமர்த்தியமாக சமாளிக்கும் ஊழியர்கள் பற்றிய கதைகள் நம்மை சிரிக்க வைக்கும். இன்று அப்படியான ஒரு அமெரிக்க மனநல மருத்துவர் (Therapist) அவர்களின் அலுவலக அனுபவத்தைப் பற்றி சொல்லப்போகிறேன். படித்ததும், "நம்ம ஊர்ல விவசாயம் மட்டும் இல்ல, அலுவலக விவசாயமும் இருக்கு!" என்று நினைக்க வைக்கும்!
அன்புள்ள வாசகர்களே,
நம்ம ஊர் பள்ளிகளில் "மதிப்பெண்" என்பதும், "சரியானது - தவறானது" என்பதும் எப்போதும் குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் தலைவலியாக இருக்கும்போதும், அமெரிக்கா அரிசோனாவில் ஒரு அல்ஜீப்ரா ஆசிரியரின் அனுபவம் நம்ம பழைய பள்ளி நாட்களை நினைவூட்டும் அளவுக்கு சுவாரசியமாகவும், சிந்திக்க வைக்கும் விதமாகவும் இருக்கிறது.
குழந்தைகள் தங்களுடைய மதிப்பெண் குறைந்தால் என்ன செய்வார்கள்? ஆசிரியர் மீது குறைசொல்வார்கள், நண்பர்களுடன் ஒப்பிடுவார்கள், ஊருக்கே சொல்லிவிடுவார்கள். ஆனா, இந்த ஆசிரியர் போட்ட "Itchy" மற்றும் "Scratchy" என்ற இரண்டு மாணவர்கள் செய்த காரியத்துக்கு வந்த முடிவு பார்த்தீங்கனா, சிரிப்பு வராமல் இருக்க முடியாது!
நம்ம ஊரில், சாமான்யமாக ஒரு வேலை ஒருத்தருக்கு பிடிக்கலைனா, “அதுக்காக இப்படி செய்யணுமா?”ன்னு கேட்கும் பழக்கம் இருக்கு. ஆனா, இணைய உலகில் சிலர், “சொல்லிட்டீங்களா? சரி!”னு, கொஞ்சம் கசக்கி, கட்டுப்பாடு போல compliance-ஆ, ஆனா கொஞ்சம் கேலி கலந்த malicious compliance-ஆ ஏதாவது செய்து காட்டுவாங்க. இப்போ, ரெட்டிட்-ல நடந்த இந்த கதை சரியா அந்த மாதிரிதான்!
இங்கே ஒரு நபர் – u/badguyty – “TCP negotiation-ல வயது சரிபார்ப்பு கொண்டு வரணும்னு கேட்டாங்க, நானும் சொல்லப்பட்டதை பின்பற்றிட்டேன்!”னு ஒரு போஸ்ட் போட்டிருக்காரு. இந்த கருத்து கேட்கும் போதே, நம்ம ஊரு ரயில்வே பாஸ் வாங்குற நேரத்துல “என்னடா, இளைஞர் டிக்கெட் வேணுமா, பையன்!”ன்னு டிக்கெட் களத்தில கேட்கும் கண்காணிப்பாளரை நினைவூட்டுது. ஆனா, இது இணையம்! அது கூட, TCP – நம்ம எல்லாரும் தெரிஞ்சுக்கணும் என்று சொல்லும், இணையம் பிணைக்கும் ஒரு அடிப்படை Protocol!
ஒரு கடையில் வேலை பார்த்து பாருங்க, எல்லாம் நிம்மதியா இருக்கு நெனச்சா, மேலாளர்கிட்ட ஒரு “விதி” அடி வாங்குற மாதிரி வேற இல்லை! அதுவும் டெலி (deli) மாதிரி இடத்தில, கூட்டம் அதிகமா, வேலை ஓயாம இருக்கும்போது மேலாளரின் “பழிவாங்கும்” மனசு வந்தா என்ன ஆகும்? அந்த அனுபவத்தையே ஒரு அமெரிக்க நண்பர் ரெடிட்-ல பகிர்ந்திருக்கிறார். அவருடைய பெயர் Ancient_Educator_76 (சரி, நாம அவரை “அண்ணன்”னு சொல்லலாம்), இவர் அனுபவம் நம்ம ஊர் வேலைக்காரர்களுக்கும் நம்ம பீட்ஸா கடை கதைகளுக்கும் தான் பொருந்தும்!
நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் எப்பவும் இருக்குற ரொம்ப பிரபலமான காட்சி — வேலைப்பாடுகள் ஏறக்குறைய எல்லாம் ஒரே பேருக்கு வந்துவிடும். "நீங்க தான் நல்லா பண்ணுவீங்க"ன்னு சொல்லி மேலாளர்கள் வேலைகளை தள்ளிப்போட்டுருவாங்க. ஆனா, எல்லாரும் அப்படி தாங்கிக்கொண்டு பண்ண முடியுமா? ஒருவேளை – பஞ்சாப் புட்டர் போல ஒரு நாள் வெடிக்காம விட்டுவிடும்! அதுவும் மேலாளரே "வேலை அதிகமா இருந்தா சொல்லுங்க"ன்னு சொல்லியிருக்காங்கனா, அப்புறம் என்ன நடக்கும்னு பாருங்க!
"நம்ம ஊரில் ஒரு பழமொழி இருக்கு – ‘சாமி சொன்னாலும், பூசாரி சொன்னாலும், மனசாட்சியே முக்கியம்’. ஆனா, சில நேரங்களில் மனசாட்சி ஓய்ந்து, விதி தான் ஓடுனா என்ன ஆகும்னு பாருங்க!"
இது ஒரு பிரிட்டனில் நடந்த சம்பவம். ஆனா, நம்ம ஆபீஸ் வாழ்க்கையில் நடந்தாறா, நாம என்ன பண்ணுவோம்? அப்படின்னு யோசிக்க வைக்கும் வகையில் தான் இந்த கதை. படிச்சவங்க எல்லாம் வேலைக்காரர்களும், மேலாளர்களும் என்டா இருக்கணும்னு யோசிச்சுட்டு கேட்குறேன் – “உங்க ஆபீஸ்லயும் இப்படிதான் நடக்குமா?”
இன்றைய டிஜிட்டல் காலத்தில், நம் வாழ்கையில் ஒவ்வொன்றும் "ஸ்ட்ரீக்", "பேட்ஜ்", "கிரவுன்" மாதிரி இலக்குகளாக மாரிவிட்டது. டீ, காபி குடிக்கிறதும், அலுவலகம் போவது, இன்னும் இப்போ அந்த ஃபிட்னஸ் ஆப்புகளும் — ஒவ்வொன்றுக்கும் ஓர் "ஒழுங்கு" கணக்கு வைத்திருக்கின்றனர்! இதோ, ரெடிட்-இல் ஒருத்தர் சொன்ன கதை கேட்டீர்களா? அந்த ஆப்பும், அந்த ஆப்பை "சுத்தமாக" பயன்படுத்திய அவரும், இருவரும் சேர்ந்து நம்ம ஊர் சீரியல் கதைக்கு போட்டியாக இருக்கிறார்கள்!