ஒரு ஓட்டலில் வேலை பார்த்தால் பெரும்பாலும் சும்மா காபி போட்டுட்டு, வாடிக்கையாளர்களை சிரித்துக்கொண்டு வரவேற்கலாம் என்று நினைப்பீர்கள். ஆனால் சில நாட்களில், அங்குள்ள சந்திரமுகிகள் கூட “ஏய், இது என்ன அமெரிக்கா சினிமா போல இருக்கு!” என்று வாயை பெரிதாகத் திறந்துவிடுவார்கள். இன்று சொல்வது, அப்படியொரு நாளில் நடந்த, ரசிக்கும் வகையிலான, சிரிப்பும் சிந்தனையும் தரும் ஒரு சம்பவம்!
ஒரு அலுவலகத்தில் அடுத்த நிமிஷம் என்ன நடக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியுமா? ஒரு நாள் வேலைக்கு போகப்போறீங்க, அடுத்த நாள் உங்க மேலாளர் காணோம்-கிடைக்காது! இப்படி ஒரு அதிரடியான சம்பவம் தான் அமெரிக்காவில் நடந்துள்ளது. அது மட்டும் இல்லாமல், இந்த கதையை பகிர்ந்த Reddit-யில் #TalesFromTheFrontDesk ல் நடந்த விவாதங்கள் நம்ம ஊர் பணியிட சூழலை நினைவு கூர வைக்கும் ரீதியில் இருந்தது.
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளர் வேலைக்கு செல்வதற்கான நேரத்தில், ஆச்சரியமாய் ஒரு சக ஊழியரிடமிருந்து அழைப்பு. “நம்ம ஜிஎம் (ஜெனரல் மேனேஜர்) பற்றி கேள்விப்பட்டியா?” “ஏன், என்ன ஆயிருச்சு?” என்ற கேள்விக்கு பதில், “அவர் யாருக்கும் சொல்லாமலே, வேலை விட்டு, எல்லாப் பொருட்களும் எடுத்துக் கொண்டு போயிட்டாரு.”
வணக்கம் நண்பர்களே! பெரிய பெரிய ஹோட்டல்களில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்களுக்கு எப்போதும் சுவாரஸ்யமான, சில சமயம் "சொக்கிப்போய் போனேன்" மாதிரி கதைகள் கிடைக்கும். ஆனா, இந்தக் கதையை கேட்டீங்கனா, "இதுவும் நடக்குமா?"னு தலை பிடிக்கலாம்! அப்படித்தான் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்த, எல்லாரையும் கலக்கும் "ரேண்டம் பூப்பர்" சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம கதை.
காலை நேரம், எல்லா வேலைகளும் தலைக்கீழாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஹோட்டல் எப்போதும் போலவே – வருகையாளர்கள் வருகிறார்கள், அறைகள் சுத்தம் செய்யப்படுகிறன, ரிசெப்ஷனில் தொந்தரவு நிறைய. அந்த நேரத்தில், "இன்று எல்லாம் நிதானமாக இருக்கப் போகுது போல" என்று மனசில நினைச்சேன். ஆனால் உலகம் என்னை சோதிக்க "நீங்க கொஞ்சம் காத்திருங்க!" என்பதுபோல, கதவுக்குள்ள ஒரு ‘கரென்’ நுழைந்துட்டாங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பார்த்தவர்கள் யாரும் மறக்க முடியாத அனுபவங்கள் நிறைய இருக்கும். ஆனால், சில சமயங்களில் வாடிக்கையாளர்களின் கேள்விகளும், அவர்களின் தீர்வு தேடல்களும் நம்மை புண்ணாக்கிப் போடாதா? அந்த வகையில்தான் இந்த ரெட்டிட்டில் வந்த கதை – "ஐஸ் மெஷின் வெவ்வேறு தண்மை கொடுப்பது ஏன்?" என்கிற ஒரு புதுமை.
தோழர்களே, ஓர் இரவு முழுவதும் கணக்கேடு பண்ணும் நைட் ஆடிட்டராக இருந்தவர்க்கு, ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்து, "முதலாம் மாடியில் கிடைக்கும் ஐஸ், மூன்றாம் மாடியில் கிடைப்பதைவிட சூடாக இருக்கே! இதுக்கு காரணம் என்ன?" என்று கேட்டால், என்ன பதில் சொல்வது? அவரும், நான் சொன்ன பதிலையும் நம்ப மாட்டேன் என்று அப்படியே போலீஸ் விசாரணை மாதிரி இரு கப்பில் ஐஸையும் எடுத்து கொண்டு வந்து, டெஸ்ட் செய்ய ஆரம்பித்தார்!
வாழ்க்கையில் நம்மில் பலர் எப்போதும் சிறிது “அப்கிரேடு” ஆவதற்காகவே காத்திருக்கிறோம். பஸ் டிக்கெட்டில் கூட ‘விஐபி’ இருக்கை கிடைத்தால் மனசு பறக்க ஆரம்பிக்கும். ஆனா சில நேரம், அந்த அப்கிரேட் அப்படியே நம்மை குழப்பத்திலும், காமெடியிலும் ஆழ்த்திவிடும். இதோ, அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் – நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கும் சிரிப்பையும் சிந்தனையையும் தரும் வகையில்.
நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் வேலை என்றாலே நிறைய பேருக்கு பசுமை பொங்கும். “அந்த ஏசி, அந்த ஹோட்டல் வாசல், அந்த கோழி பரோட்டா” என நினைச்சுக்கிட்டே இருக்காங்க. ஆனா, அந்த பளபளப்புக்குள்ள என்ன நடக்குது தெரியுமா? குறிப்பா, “சீர்” போட்டி நேரம் வந்தா, ஹோட்டல் ஊழியர்கள் நடமாடும் போர்க்களம் மாதிரி ஆகிடும்!
ஒரு நாழிகை சும்மா கதை சொல்றேன். எனக்கு இருபது வருடம் ஹோட்டல் வேலை அனுபவம் இருக்குது. சாதாரண வாடிக்கையாளர், கப்பல் போட்டு பேச சொன்னாலும், நானே சமாளிச்சுக்குவேன். VIP-களா வந்தாலும், “சார், வாங்க சார்!”ன்னு ஹேண்டில்பண்ணிடுவேன். ஆனா, அந்த “சீர்” போட்டி பசங்க – அவங்க அம்மாக்கள் கூட – வந்தா தான், என்னால பிஞ்சு போயிடுவேன்!
நம்ம ஊரில் யாராவது ஹோட்டலில் தங்கி, ரூமிலிருந்து வெளியேறும்போது சாவியை எங்கே வைக்குறாங்க? பெரும்பாலானவர்களும் ரிசெப்ஷனில் ஒப்படைக்குறது வழக்கம். ஆனா, அமெரிக்காவில் இது மாதிரி நடக்குமா? அதாவது, அங்குள்ள ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ஒருத்தர், ரெடிட்-ல் (Reddit) பகிர்ந்த அனுபவம் படி, ரொம்பவே வேற மாதிரியான விசயங்கள் நடந்துருக்குது.
இது வாசிக்க ஆரம்பிச்சா, நம்ம ஊரு ஹோட்டல் பணியாளர்களும், பயணிகளும் எவ்வளவு ஒழுங்கா இருப்போம் இல்லையா என்றே தோணும்! ஹோட்டல் சாவி கார்டும், அங்கதான் தங்காத குழந்தைகளும் எப்படி ஹோட்டல் ஊழியர்களைச் சுத்தி அலைய வைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி இந்த பதிவு.
ஒரு வேலை இடத்தில் எல்லோரும் நல்லவர்களா இருக்க முடியுமா? மனசாட்சியோடு சொன்னா, தமிழ்நாட்டில் கூட அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை அரிது! "எங்க மனுசன் பக்கத்தில் இருந்தாலும், பிறகு கொஞ்சம் பக்கவாதி பாருங்க!" – இந்த பழமொழி எப்போதும் பொருந்தும். இது அமெரிக்காவில் நடந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவரின் அனுபவம். ஆனா, நம்ம ஊர் வாழ்க்கைலயும் ரொம்பவே ஒத்திருக்குது.
சர்க்கரை போடும் காபி போலவே, வேலை இடத்தில நல்லவங்க இருந்தா தான் சுகமாக இருக்கும். ஆனா, சில சமயம் ஒரு பித்தளை கசகு போட்டு விடுவாங்க. அந்த மாதிரியே தான் இந்த கதையின் நாயகி (அல்லது நாயகன்) சந்தித்த கஷ்டங்கள்.
நம்ம ஊர்லே ஏழை எட்டுப் பிள்ளையா வேலை செய்தாலும், 'சார், அந்த வேலை முடிஞ்சாச்சா?'ன்னு கேட்டு நிம்மதியா இருக்க முடியாது. அதே மாதிரி எல்லா வேலைக்காரர்களுக்கும் 'வாடிக்கையாளர் சேவை'ன்னு ஒரு பாரம் இருக்கு. ஆனா, சில சமயம் அந்த பாரம், சின்ன விஷயங்களாலேயே மொத்த மனசையும் கலக்குது. போன வாரம் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கு நடந்த குருவி சரிப்பு மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் இன்று நமக்கு கதையா இருக்கு!