வாடிக்கையாளர் சேவையில் வேலை பார்த்தால், ஒவ்வொரு நாளும் ‘ஏன்டா இப்படி கேக்கறாங்க?’ என்று மனசில் ஓர் டயலாக் வந்தே தீரும். நல்லா செம ஜாப் என்று நினைத்தாலும், சில வாடிக்கையாளர்களின் கேள்விகள் எப்போதும் நம்மை சிரிக்க வைக்கும். இந்த பதிவில், ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு நிஜ சம்பவத்தைப் பற்றி சொல்லப் போறேன். இந்த அனுபவம் உங்க வீட்டில் தாத்தா, பாட்டி கதையோடு கூட்டு வைக்கலாம் போலவே இருக்கும்!
"நம்ம ஊருலயும், வெளிநாடுகளிலும் ஒரே மாதிரி தான். நம்ம பார்த்த நியாயம், அவர்களுக்கு புரியாது; அவர்களுக்கு தெரிந்த விஷயம் நம்மிடம் வராது! இதுதான் ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் அன்றாடம். ஆனா, எப்போ பாத்தாலும் மக்கள் படிக்கவே மாட்டாங்க, ஆனா பிழை நம்ம மேல வைக்கத்தான் முயற்சி பண்ணுவாங்க!"
இப்படி ஒரு அனுபவம் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கு நடந்தது. வாடிக்கையாளர்கள், குறிப்பாக வெளிநாட்டு விருந்தினர்கள், சில நேரம் படிக்காமலும், கேட்காமலும், எல்லாம் சரி என்று நம்பி வந்து, பின்பு உரிமையாக கோரிக்கைகள் வைக்கிறார்கள். இதிலிருந்து உருவான காமெடிக்கான கதைதான் இன்று உங்களுக்கு!
தமிழ்நாட்டில் அலுவலக வாழ்க்கை என்றாலே, காலை டீ, விஷயம் தெரியாத தலைமை, மற்றும் வேலையை விட சுவாரஸ்யமான பக்கச் சம்பவங்கள் தான் நம்மள சிரிக்க வைக்கும். ஆனா, லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் நடந்த இந்த அலுவலக சம்பவம் கேட்டா, “நம்ம ஊர்ல இதெல்லாம் நடக்குமா?”னு ஆச்சரியப்பட வேண்டிதான்!
ஒரு மூன்று மாத காலத்துல, ஒரு சாதாரண அலுவலகம் சர்வதேச கஞ்சா கடத்தல் சதியின் முக்கிய முகவரியா மாறியது. வாருங்கள், இந்த ‘கஞ்சா கடத்தல் கதையை’ நம்ம ஊர் பாணியில் கேட்கலாம்!
நம்ம ஊர் சுடுசுடு கோடை ஆரம்பத்துக்கு, நினைவுநாள் (Memorial Day) விடுமுறைன்னாலே எல்லாரும் பக்கத்தில உள்ள தேன்கனி தோட்டங்களுக்கு போய் ஸ்ட்ராபெரி பறிக்கிறாங்க. ஆனா, இந்த வாரம் எனக்கு ஒரு அல்டிமேட் அனுபவம்! நம்ம ஹோட்டல்லே மாநில EMT மாநாடு நடந்துச்சு. நாட்டுக்கு சேவை செய்யுற மருத்துவ ஊழியர்கள், அவர்களோட சகோதரிகள், கூடி வந்த ஒரு பெரிய கூட்டம். அது மட்டும் இல்லாம, அங்க ஒரு ஸ்பெஷல் கமலமும் நடந்தது!
அந்த கிழக்கு மாதிரி, நம்ம ஊர்காரர்களுக்கு தெரிந்திருக்க கூடாதென்று நினைக்கிறேன், EMTன்னா “மருத்துவ அவசர சேவை வழங்குபவர்”. அவர்களும் இங்கே வந்து, ஒரே ஹோட்டல்லே தங்கியிருந்தாங்க. அந்த கூட்டத்தில ஒரு அழகான பெண் – அவளும் எனக்குன்னு ஒரு நல்ல ஞாபகம் வைத்திருந்தா போல! நானும் அவளை மறக்கல. ஆனா, இது சும்மா ஒரு பார்வை, ஒரு சிரிப்பு மாதிரி இருந்திருக்கும், என் வேலை நண்பர்களும், அவளோட குழுவும் "ஏதோ இருவருக்குள்ள chemistry இருக்கு போல?"ன்னு கேள்வி எழுந்ததும், கலாட்டா ஆரம்பம்!
“ஆஹா, இந்த காலத்துல எல்லா வேலைக்குள்ளும் சுமாரான சோதனைகள் இருக்குமே! ஆனா, ஹோட்டல் முன்பதிவுக் கவுன்டரில் வேலை பார்க்குறவர்களுக்கு மட்டும் தான் இந்த மாதிரி ‘பூனைக்காக’ பேரச்சரியமான பிரச்சனைகள் வரும் நினைக்கலை!”
நம்ம ஊர்லே, வீட்டில பூனை வைக்குறவங்க கம்மி. ஆனாலும், பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க கூடப்போகும் போது பூனை வெளியே வராம பூட்டி வைக்க சண்டை போட்டுக்கிட்டே இருப்பாங்க. ஆனா, அமெரிக்கா மாதிரி நாட்களில், “பூனை என் குழந்தை மாதிரி!”ன்னு சொல்லி, பூனை வெறும் வீட்டிலயும் இல்ல, ஹோட்டல்களுக்கும் கூட்டிக்கிட்டு வர்றாங்க. அதாவது, “Pet-friendly hotel”ன்னு வெறிகெட்டுப் போயிருக்குது. ஆனா, அந்த Pet-ல பூனை வராம், நாய மட்டும் வந்தா என்ன பண்ணுவாங்க?
நம்ம ஊரில் எல்லாரும் வேலைக்கு போறது ஒரு சாதாரண விஷயம்தான். ஆனா, ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களின் வாழ்க்கைன்னா என்னனு யோசிச்சிருக்கீங்களா? கூடவே காதல் நாள், பிறந்த நாள், விருந்தினர் ராசி – இப்படி கலக்கலான சம்பவங்களோட, ஒரு வாராந்திர குழுமத்தில் நடந்த கதை தான் இப்போ நம்ம பாக்கப் போறது. கூடவே, வேலைக்கும் பக்கத்துல சிரிப்பும் கலந்த கம்யூனிட்டி கலாட்டா!
உங்க வாழ்க்கையில் ஹோட்டல் தங்கும் அனுபவம் இருந்திருக்கும். சிலர் சென்று வரும் ஓட்டல்களில் ரொம்பவே பழக்கப்பட்ட முகங்களா மாரிடுவாங்க. அப்படிப்பட்ட ஒரு வாடிக்கையாளர், பழைய அறையை பிடித்து விட்டுப் போக மறுக்குற விதம், ஹோட்டல் ஊழியர்கள் நேரில் சந்திக்க வேண்டிய கசப்பும், சிரிப்பும் கலந்த அனுபவம்தான் இது.
"வாடிக்கையாளரும், பழக்கமும், சிக்கலும்" – இந்த மூன்று வார்த்தைகளும் சேர்ந்து வந்தா, அப்போ ஸ்டோரி சொந்தம் தான்!
நம்ம ஊரில் வேலை என்கிற விஷயத்துக்கே தனி கலாச்சாரம் இருக்கு, இல்லையா? அதிலும் ஹோட்டல் முனையம் (Front Desk) என்றால் அங்கே நடக்கும் சிறு சண்டைகள், வாடிக்கையாளர் பாட்டிகள், அலம்பறை காமெடிகள் எல்லாம் நாடகம்தான்! ஆனா, இப்போ என்னோட கதை, வாத்து (Geese) கூட்டம், ஒரு பாட்டி, ஒரு பெரிய பாதுகாப்பு அதிகாரி – இந்த மூன்றும் சேர்ந்தாலே என்ன நடக்கும்? சிரிப்போடு கலவரம்தான்!
தமிழ்நாட்டில் சூரியன் எப்போதும் சுடுகிறது. ஆனா, கனடா மாதிரி உருகும் பனிக்காற்றும், கண் தெரியாத பனியும் வந்தா என்ன ஆகும்? அந்த மாதிரி ஒரு ராத்திரியில், ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை பார்த்த ஒருவரின் அனுபவத்தை நீங்க கேக்கணும். அது ஒரே சினிமா மாதிரி தான்! “Polar Vortex”ன்னு சொல்லுறாங்க – நம்ம ஊரு பனிக்காற்று ஒரு பக்கம், இது ஒரு பக்கம்! அப்புறம், அதில் கலந்து வந்த “Business Class Karens” – ஆஹா, அவர்களின் ‘அதிகார’ம், ‘இரக்கமில்லாத’ கமாண்டு, நம்ம ஊரு functionல ‘விஐபி’யா வந்த மாமாவை மாதிரி!
ஒரு பக்கத்தில் பனிக்காற்று, இன்னொரு பக்கத்தில் வாடிக்கையாளர்கள் – இதுல நடக்குற காமெடி, டிராமா, சண்டை, எல்லாமும் நம்ம தமிழர்களுக்கே உரிய அனுபவம்தான்!
தமிழில் நம்ம ஊர் கலாச்சாரத்திலே, 'செல்லம்'ன்னா குழந்தை, பசு, நாய், பூனை, இல்லையெனில் கண்ணுக்கு ரொம்ப பிடித்தவர்களை தான் நாமச் சொல்வோம். ஆனா, ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் வேலை செய்யும் பெண்மணி, தினமும் ஏழு பேர் வரிசை கட்டி, "உங்களிடம் செல்லப்பிராணி இருக்கா?"ன்னு கேட்கும் போது, "இல்லை, என் மனைவி தான் என் செல்லப்பிராணி!"ன்னு சொன்னாலோ, அது எவ்வளவு சலிப்போட இருக்கும் தெரியுமா?
நம்ம ஊர்லயே பார்த்தா, இதெல்லாம் 'காமெடி'யா எடுத்துக்கலாம். ஆனா, அந்த வேலைக்கு போறவர்களுக்கு, அந்த ஒரே ஜோக் தான் தினமும், ஒரே வார்த்தைகளில், ஒரே முகபாவனையுடன் கேட்கப்பட்டால் என்ன ஆகும்?